Zaz - "Zaz" (Limited Special Edition) - 2011

ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΥΜΒΑΙΝΟΥΝ ΞΑΦΝΙΚΑ, ΝΑ ΕΚΡΥΓΝΗΝΤΑ ΑΠΟ ΤΗ ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΣΤΗΝ ΑΛΛΗ - ΟΜΩΣ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΣΗΜΑΙΝΕ! ΟΤΙ ΔΕΝ ΚΟΥΒΑΛΟΥΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΙΣΩ ΤΟΥΣ. ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΣΤΗΝ ΠΟΠ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΔΙΑΡΚΕΙΑ Η ΟΧΙ, ΤΟ ΒΑΘΟΣ ΚΑΙ Η ΒΑΡΥΤΗΤΑ ΤΟΥΣ ΟΜΩΣ ΜΕΤΡΙΕΤΑΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΣΤΙΓΜΗ.
Η ΖΑΖ ΗΤΑΝ Η ΕΚΠΛΗΞΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ - ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΣΟΥΞΕ ΤΗΣ, ΤΟ «JE VEUX» ΑΚΟΥΣΤΗΚΕ ΕΠΙΜΟΝΑ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΠΟΙΚΙΛΑ ΜΕΣΑ ΚΑΙ ΠΗΓΕΣ.
ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΣ ΤΟ ΑΛΜΠΟΥΜ ΤΗΣ, ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΤΟΝ ΑΠΛΟ ΤΙΤΛΟ «ΖΑΖ», ΑΝΤΙΛΗΦΘΗΚΑΜΕ ΟΤΙ Η ΣΥΜΠΑΘΗΤΙΚΗ ΓΑΛΛΙΔΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΡΙΑ ΔΙΕΘΕΤΕ ΜΙΑ ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΚΗ ΕΚΦΡΑΣΤΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ (ΚΑΙ ΔΥΝΑΜΙΚΗ) ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΚΑΝΕ ΝΑ ΣΧΕΤΙΖΟΥΜΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΤΟ «Ζ» ΤΟΥ ΟΝΟΜΑ­ΤΟΣ ΤΗΣ ΜΕ ΤΟ "J" ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ! ΚΑΙ ΟΥΣΙΩΔΩΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΑΜΕ ΟΤΙ ΑΝΤΙΠΡΟ­ΣΩΠΕΥΕΙ ΜΙΑ ΝΕΟΤΕΡΗ ΓΕΝΙΑ URΒΑΝ ΑΙΣΘΗΤΙΚΗΣ ΠΟΥ ΞΕΡΕΙ ΠΩΣ ΝΑ ΤΖΑΖΙΖΕI TH ΣΥΓΧΡΟΝΗ (ΕΞΩΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΚΑΙ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΜΑINSTRΕΑΜ) ΛΑΪΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ. ΦΥΣΙΚΑ, ΣΤΗΝ ΖΑΖ ΠΑΙΖΕΙ ΤΟ ΟRIGINAL CHANSON - ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ ΒΓΑΙΝΕΙ ΣΑΝ ΔΥΝΑΤΟ ΑΠΟΣΤΑΓΜΑ ΑΠΟ ΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΤΗΣ, ΑΠΟ ΤΟN ΔΙΣΚΟ ΤΗΣ. ΠΡΙΝ, ΛΟΙΠΟΝ, ΠΡΟΧΩΡΗΣΟΥΜΕ ΣΕ ΟΡΙΣΤΙΚΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ - ΠΡΑΓΜΑ ΠΟΥ ΔΕN, ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΛΟΓΩ ΜΙΚΡΟΥ ΧΡΟΝΙΚΟΥ ΔΙΑΣΤΗΜΑΤΟΣ - ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΝΑ ΤΗ ΓΝΩΡΙΣΟΥΜΕ. ΟΜΩΣ ΔΗΛΩΝΟΥΜΕ ΟΤΙ Η ΖΑΖ ΜΑΣ ΑΡΕΣΕΙ. ΤΗΝ ΑΠΟΛΑΜΒΑ­ΝΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΣΚΟ ΤΗΣ, ΜΑΣ ΑΡΕΣΕΙ ΚΑΘΩΣ ΤΗ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΣΤΟ ΙΝΤΕRΝΕΤ ΚΑΙ ΘΑ ΧΑΡΟΥΜΕ ΝΑ ΤΗΝ ΑΠΟΛΑΥΣΟΥΜΕ LIVE ΣΤΟ ΡRINCIPAL CLUB ΤΗΣ ΘΕΣ­ΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΣΤΙΣ 15 ΚΑΙ ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΒΑDΜΙΝΤΟΝ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΣΤΙΣ 16 ΜΑΪΟΥ...

...Και για να γνωρίσουμε λίγο καλύτερα την Ζaz, το παρακάτω κείμενο στηρίχτηκε σε δημοσιεύματα στο internet και σε λόγια της ίδιας...
Η Isabelle Geffroy γεννήθηκε την Πρωτομαγιά του 1980 στην Tours. Είναι μια πασίγνωστη (πια) Γαλλίδα τραγουδίστρια που ακούει στο όνομα Ζaz και παίζει μουσική που χαρακτηρίζεται από πολλά αναγνωρίσιμα jazzy στυλ σε συνδυασμό με γαλλικά σανσόν - σε σόουλ feeling - και, κυρίως, σε ακουστικό μπακγκράουντ.
Έγινε διάσημη στα 30 της, με το χιτ "je veux" από το πρώτο της άλμπουμ - που λέγεται απλά "ΖΑΖ" Και κυκλοφόρησε πριν από ένα χρόνο.
Πολλοί την συγκρίνουν (σαν φωνή, όχι σαν καλλιτεχνικό μέγεθος) με την Frehel, μια σπουδαία Γαλλίδα τραγουδίστρια από το πρώτο μισό του προηγούμενου αιώνα και, φυσικά, με την πιο πρόσφατη και πιο γνωστή μας Εdith Piaf...
Η Ζaz δεν προέρχεται από καλλιτεχνική οικογένεια όμως από τα πέντε της χρόνια μπήκε στο Ωδείο της Tours μαζί με τα αδέλφια της για να σπουδάσει μουσική - πράγμα που έκανε ως την ηλικία των 11, μαθαίνοντας θεωρία, βιολί, πιάνο, κιθάρα και τραγούδι.

Περιεχόμενα:

01. Les Passants
02. Je Veux
03. Le Long De La Route
04. La Fee
05. Trop Sensible
06. Prends Garde A Ta Langue
07. Ni Oui Ni Non
08. Port Coton
09. J'aime A Nouveau
10. Dans Ma Rue
11. Eblouie Par La Nuit

12. Je Veux (Unplugged)

13. La Fee (Unplugged)

14. Ces Petits Riens (Live)

15. Historia De Un Amor (Live)

Youn Sun Nah - Same Girl (2010)

Η Youn Sun Nah γεννήθηκε στην Κορέα, μεγάλωσε μέσα σε μουσική οικογένεια (ο πατέρας της είναι Διευθυντής ορχήστρας και η μητέρα της τραγουδίστρια).
Το μουσικό ντεμπούτο της το έκανε στα 23 της χρόνια σε μια κοινή συναυλία με την Συμφωνική Ορχήστρα της Κορέας.
Το 1995 αποφάσισε να πάει στο Παρίσι για να μελετήσει τζαζ στο CIM -ένα από τα παλαιότερα σχολεία τζαζ στην Ευρώπη-. Το έμφυτο ταλέντο της για την τζαζ το αποκάλυψε η ίδια παίζοντας σε τζαζ κλαμπ του Παρισιού με την ομάδα YSN της 5Tet. Θεωρείται μια από τις πιο αξιόλογες τραγουδίστριες αυτής της γενιάς.
Mε τον ελαφρώς ειρωνικό τίτλο το "Same Girl" είναι το έβδομο, υπενθυμίζουμε – άλμπουμ της, το δεύτερο στην ACT.
Λέμε "ειρωνικό", όχι γιατί αναφέρεται σε τραγούδι του πάντα πικρόχολου Ράντι Νιούμαν, το οποίο διασκευάζει στο άλμπουμ η Γιουν, αλλά γιατί τίποτε πάνω της δεν είναι «Same» - ούτε ο τρόπος που τραγουδάει, σε τέσσερις μάλιστα γλώσσες (αγγλικά, γαλλικά, πορτογαλικά και κορεάτικα), ούτε τα τραγούδια που επιλέγει να πει (από το στοιχειωμένο φολκ «My Name is Carnival» του Τζάκσον Φρανκ μέχρι το «Enter Sandman» των Metallica και το “Song of no Regrets” του Σέρζιο Μέντες), ούτε, πολύ περισσότερο, ο τρόπος που τα λέει.
Η Youn Sun Nah είναι πολλές προσωπικότητες μαζί. Και αυτό καλό είναι να το ξέρει κανείς πριν τη γνωρίσει. Αλλιώς ας ετοιμαστεί για μια εμπειρία, κάτι πέρα από τα καθημερινά, στη σφαίρα του παράξενου. Τραγουδάει σαν να έχει μπει μέσα της το πνεύμα του Σοφού Δέντρου, των Metallica, της Τζούλι Άντριους και οι Μελωδίες της Ευτυχίας, μαζί με λίγο σκληρό ροκ. Όλα αυτά τέλεια..!
Tραγούδια απ’ όλο το δυτικο-λατινο-ανατολικό φάσμα σε έναν «ελάχιστο» οργανικό άξονα (κιθάρες, ακουστικό μπάσο, καλίμπα, τσέλο, music box, κρουστά, καζού...).
Παραμένει μυστήριο πώς κι αντηχούν τόσο ιδιόμορφα, λες και δεν τα ’χεις ξανακούσει...

Περιεχόμενα:

1. My Favorite Things

2. My Name Is Carnival

3. Breakfast In Baghdad

4. Uncertain Weather

5. Song Of No Regrets

6. Kangwondo Arirang

7. Enter Sandman

8. Same Girl

9. Moondog

10. Pancake

11. La Chanson d'Hélène

Youn Sun Nah - "Voyage"

Youn Sun Nah, μια τζαζ τραγουδίστρια από την Κορέα, που ζει στο Παρίσι, ηχογραφεί με Σουηδούς για μια γερμανική εταιρία, διασκευάζοντας αμερικανικά και βραζιλιάνικα τραγούδια – η παγκοσμιοποίηση δεν είναι και τόσο κακό πράγμα, τελικά.
Οσοι βρέθηκαν φέτος τον Ιούλιο στο Sani Resort για το Jazz on the Hill δεν θα ξεχάσουν ποτέ αυτήν την εύθραυστη Κορεάτισα που ανέβηκε διακριτικά – σχεδόν συνεσταλμένα – στην σκηνή για να απειλήσει, ένα τέταρτο μετά, να γκρεμίσει συθέμελα το μικρό θεατράκι με την σαρωτική δύναμη της φωνής της. Η αλήθεια είναι ότι οι παριστάμενοι ήμασταν εντελώς απροετοίμαστοι – το ντεμπούτο της στην γερμανική δισκογραφική εταιρία ACT δεν προϊδέαζε για την ερμηνεία της (και οι πέντε δίσκοι που είχε ηχογραφήσει προηγουμένως στο Παρίσι δεν έχουν βρει ακόμη τον δρόμο τους για την Ελλάδα): το «Voyage» παρουσίαζε μια χαμηλών τόνων αισθαντική τραγουδίστρια και τραγουδοποιό, με μια αιθέρια, ζεστή φωνή κι ένα ψιθυριστό τραγούδισμα, που έγραφε τα δικά της, ρομαντικά τραγούδια, ενώ επέλεγε να διασκευάσει Τομ Γουέιτς (το Jockey Full of Bourbon), Νατ Κινγκ Κόουλ (το Calypso Blues) με κομψό τρόπο – αλλά και το “Frevo” του Εγκμπέρτο Ζισμόντι με ένα ξέφρενο scat σε μποπ ύφος. Με λίγα λόγια, αυτό που περιμέναμε να δούμε και να ακούσουμε είναι άλλη μια τραγουδίστρια τύπου Μέλοντι Γκαρντό/ Μαντλίν Περού (είδος εν αφθονία τελευταία), με «selling point» την κορεάτικη καταγωγή. Αυτό που είδαμε είναι μια τραγουδίστρια που χρωστά πιο πολλά στην Κέιτ Μπους και την Φλόρα Πουρίμ, που δεν διστάζει να τεντώσει τις φωνητικές της χορδές στα όρια του σπασίματος, που ξεχύνεται με ορμή και πειραματική διάθεση στα τραγούδια, που περνά από το αισθαντικό ψιθύρισμα στο ουρλιαχτό χωρίς να ιδρώσει και που θα τα έβρισκε θαυμάσια επί σκηνής με τραγουδίστριες όπως η Μπγιορκ, η Σίλα Τσάντρα ή η Σαββίνα Γιαννάτου...

Περιεχόμενα:

01. Dancing with you (Youn Sun Nah)
02. The Linden (Lars Danielsson / Lina Nyberg)
03. Calpso Blues (Nat King Cole, Don George)
04. My Bye (Youn Sun Nah)
05. Jocky Full of Bourbon (Tom Waits)
06. Voyage (Youn Sun Nah)
07. Please Don't be sad (Youn Sun Nah)
08. Shenandoah (Traditional Song)
09. Come, come (Youn Sun Nah)
10. Frevo (Egberto Gismonti)
11. Inner Prayer (Youn Sun Nah)
12. India Song (Carlos D'Alessio)

Γιώργος Ξηντάρης - Δεξιοτέχνες και Ερμηνείες Νο4

Ο δίσκος αυτός είναι διαφορετικός από όλους τους προηγούμενους. Ανέκαθεν ήθελα να κυκλοφορήσει ένα CD μόνο με αποσπάσματα από ζωντανές ηχογραφήσεις. Έτσι συγκέντρωσα τραγούδια από το 1996 στα «9/8», το 2004-2005 στο «Απτάλικο», αλλά και από την εκπομπή του φίλου μου Πάρη Μήτσου, «Τα παντελόνια είναι περίεργα ρούχα» που παίζω με τους γιους μου στην τηλεόραση του 902, το 2008. Μια διαδρομή 12 χρόνων όπου διαφαίνονται το ύφος, αλλά και η επιμονή μου στο «καθαρό» λαϊκό - ρεμπέτικο τραγούδι. Χωρίς ίχνος «επεμβάσεων» και «διορθώσεων» κυκλοφορεί αυτό το CD και θέλω να το αφιερώσω σε όλους τους ρεμπέτες – δασκάλους μου, με τους οποίους είχα την τύχη να συνεργαστώ μέχρι σήμερα. Σας ευχαριστώ.

Γιώργος Ξηντάρης

Ο Γιώργος Ξηντάρης υπηρετεί με συνέπεια το λαϊκό - ρεμπέτικο τραγούδι, περίπου 40 χρόνια, όπου κι αν εμφανίστηκε, από την αρχή του στη «Ρεμπέτικη Ιστορία», μέχρι και φέτος στο «Απτάλικο». Όμως πάντα τα καλοκαίρια, εκεί στο νησί του, τη Σκόπελο, η «Ανατολή» ήταν ο φυσικός του χώρος. Ένα μαγαζί στην κυριολεξία «χειροποίητο» από τον ίδιο, όπου κάθε χρόνο, στην αρχή μόνος του και κατόπιν με τα παιδιά του, τον Αντώνη και τον Θοδωρή, καταφέρνει να κάνει γρήγορα όλους τους θαμώνες φίλους και μια παρέα. Είμαι από τους τυχερούς που έχουν ζήσει, και μάλιστα αρκετές φορές, αυτή την εμπειρία και νομίζω ότι αυτό το CD, με ζωντανές ηχογραφήσεις, είναι αντιπροσωπευτικό της ατμόσφαιρας που δημιουργεί ο Γιώργος Ξηντάρης με τον δικό του μοναδικό τρόπο. Γιώργη, σ’ ευχαριστούμε για όλα.

Πάρης Μήτσου

(Κυκλοφορία: Ιούλιος 2008)
Περιεχόμενα:
01. Για μια ξανθούλα (Β. Τσιτσάνη)
02. Χαρέμια με διαμάντια (Β. Τσιτσάνη)
03. Δεν πάει κάτω το κρασί (Στρ. Παγιουμτζή-Κ. Μάνεση)
04. Μπεκρής - ξεμυαλισμένος (Μπ. Μπακάλη-Δ. Γκούτη)
05. Ένας μάγκας στο βοτανικό (Στ. Περπινιάδη-Χ. Βασιλειάδη)
06. Το μπαγλαμαδάκι σπάσε (Α. Διαμαντίδη «Νταλγκά»)
07. Τεκετζής (Σπ. Περιστέρη)
08. Ντροπιασμένος στη ζωή (Β. Τσιτσάνης)
09. Κάτω απ’ τα γεφύρια (Ι. Παπαϊωάννου-Κ. Μάνεση)
10. Για σένα μαυρομάτα μου ή Η μπομπίνα (Σ. Περιστέρη-Μ. Μάτσα)
11. Παιχνιδιάρα (Μ. Βαμβακάρη)
12. Τι μ’ ωφελούν οι άνοιξες (Μ. Βαμβακάρη)
13. Τα ζηλιάρικά σου τα μάτια (Μ. Βαμβακάρη)
14. Σαν εγύριζα απ’ την Πύλο (Β. Παπάζογλου)
15. Ο φτωχομπεκρής (Ευ. Μπαλή-Χ. Βασιλειάδη)
16. Όποιος ορφάνεψε μικρός (Σ. Περιστέρη-Γ. Μορφέτα)
17. Μανές της καληνυχτιάς (Παραδοσιακό)

Σταύρος Τζουανάκος - Δεξιοτέχνες και Ερμηνείες Νο3

Ένα δισκογραφικό αφιέρωμα στον Σταύρο Τζουανάκο με το τρίτο CD της σειράς "Δεξιοτέχνες και Ερμηνείες". Πρόκειται για πορτρέτο αυτού του τόσο σημαντικού συνθέτη και ερμηνευτή του λαϊκού τραγουδιού, ο οποίος βρέθηκε στην ακμή του στα χρόνια του '50. Σύμφωνα με το σημείωμα του Γιώργου Κοντογιάννη (ο οποίος επιμελήθηκε την έκδοση, μαζί με τα υπόλοιπα μέλη του Συλλόγου Φίλων Ελληνικής Λαϊκής και Ρεμπέτικης Μουσικής), "τα τραγούδια του, αν και λίγα αριθμητικά, είναι, ωστόσο, δείγματα εμπνευσμένου δημιουργού". Από πλευράς ύφους, οι συνθέσεις του Τζουανάκου φανερώνουν τη ζεύξη του ρεμπέτικου με το λαϊκό, η οποία συντελέστηκε τα χρόνια εκείνα, παράλληλα με το έργο άλλων σημαντικών δημιουργών (Τσιτσάνης, Χιώτης, Μητσάκης, Καλδάρας κ.ά.). Στις πρώτες τους εκτελέσεις τα περισσότερα από αυτά φέρουν τη σφραγίδα της "τριανδρίας" Τζουανάκος-Τατασόπουλος -Σταματίου, η οποία μεσουρανούσε τότε τόσο στα κέντρα όσο και στη δισκογραφία και το ραδιόφωνο. Ίσως να μην είναι τυχαίο ότι και οι τρεις ξεκίνησαν την ενασχόλησή τους με τη μουσική παίζοντας κιθάρα. Στη μουσική του Τζουανάκου, πάντως, το ρεμπέτικο συναντά την καντάδα και βγαίνει στην επιφάνεια μέσα από τις σκηνές θρυλικών νυχτερινών κέντρων της εποχής, όπου η μεταπολεμική Ελλάδα διασκέδαζε οδεύοντας προς το αστικό όνειρο... Η ηχογράφηση του δίσκου έγινε τον Αύγουστο του 2006, από συναυλία που διοργανώθηκε στο Κυπαρίσσι Λακωνίας, με το μεράκι και τη φροντίδα του Συλλόγου Φίλων Ελληνικής Λαϊκής, Παραδοσιακής και Ρεμπέτικης Μουσικής. Συμμετέχει πολυπληθής ομάδα σημαντικών δεξιοτεχνών της νεότερης γενιάς, που τους ενώνει μια ζωηρή ερευνητική διάθεση για το ρεμπέτικο και το λαϊκό τραγούδι, προσπερνώντας την εύκολη λογική της "διεκπεραίωσης". Στο συγκεκριμένο CD μπορούμε να ακούσουμε συγκεντρωμένα, σε πολύ καλή σύγχρονη εκτέλεση, τα τραγούδια του Σταύρου Τζουανάκου, τα οποία συμπυκνώνουν το ύφος και το ήθος μιας ολόκληρης εποχής. Μια πολύ αξιόλογη προσπάθεια, που πρέπει να συνεχιστεί!

Περιεχόμενα:

01. Μαχαραγιάς (Στ. Τζουανάκου – Ν. Γκούμα) 3:58

02. Για σταματήστε μουσικοί (Στ. Τζουανάκου – Χ. Βασιλειάδη) 3:39

03. Λίγα ψίχουλα αγάπης σου γυρεύω (Στ. Τζουανάκου – Κ. Βίρβου) 3:06

04. Πως άργησες, πως άργησες (Στ. Τζουανάκου) 3:14

05. Μα είναι και Θεός (Στ. Τζουανάκου – Ε. Παπαγιαννοπούλου) 2:53

06. Γυναίκα είναι, γυναίκα μένει (Στ. Τζουανάκου) 4:05

07. Θα δω και τα χαΐρια σου (Στ. Τζουανάκου – Ε. Παπαγιαννοπούλου) 3:22

08. Καρδιά μου πάψε να πονάς (Στ. Τζουανάκου) 3:07

09. Θέλω να πάψεις να γελάς (Στ. Τζουανάκου) 2:56

10. Σταλαγματιά σταλαγματιά (Στ. Τζουανάκου – Ν. Γκούμα) 3:29

11. Καινούργια αγάπη να βρεις να ξεχάσεις (Στ. Τζουανάκου) 3:09

12. Το παράσιτο (Π. Πετσά) 3:12

13. Κι εγώ που θυσιάστηκα (Στ. Τζουανάκου) 3:45

14. Κρίμα τέτοιο παλικάρι (Στ. Τζουανάκου – Κ. Κοφινιώτη) 4:23

15. Η νύχτα αυτή που πέρασε (Στ. Τζουανάκου) 3:50

16. Η κατάρα της μάγισσας (Στ. Τζουανάκου) 3:23

17. Κλαίω απαρηγόρητα (Στ. Τζουανάκου) 4:19

18. Άνοιξε πόρτα μου βαρειά (Στ. Τζουανάκου) 4:22

19. Ένας διαβάτης (Στ. Τζουανάκου – Κ. Κοφινιώτη) 3:56

Κώστας Καλαφάτης - Δεξιοτέχνες και Ερμηνείες Νο2 Σαλονίκη – Πάτρα – Σκόπελος

Ο Κώστας Καλαφάτης είναι μια σπάνια περίπτωση καλλιτέχνη. Από αυτούς που δεν επέλεξαν να έχουν «καλές δημόσιες σχέσεις», αλλά προτιμούν να υποστηρίζουν με άποψη, γνώση, μεράκι και ουσιαστικά το λαϊκό τραγούδι –κάτι που κάνει χαμηλόφωνα, 35 χρόνια τώρα στην περιφέρεια της ελληνικής επικράτειας (Σαλονίκη-Πάτρα-Σκόπελος).
Ο δίσκος Σαλονίκη – Πάτρα – Σκόπελος περιλαμβάνει τραγούδια μεγάλων δημιουργών (Μίκη Θεοδωράκη, Απόστολου Χατζηχρήστου, Σπύρου Περιστέρη, Στράτου Παγιουμτζή, Μπάμπη Μπακάλη, Νίκου Γούναρη, Αντώνη Βενιέρη), αλλά και καινούργιες συνθέσεις των Βαγγέλη Κορακάκη, Θανάση Βασιλά, αλλά και του ίδιου του Κώστα Καλαφάτη, που μας συστήνεται εκτός από μουσικός και τραγουδιστής και ως συνθέτης, πάνω σε στίχους των Χαράλαμπου Βασιλειάδη, Χρήστου Κολοκοτρώνη, Ερρίκου Θαλασσινού, Κώστα Βίρβου, Νίκου Γκάτσου, Λευτέρη Χαψιάδη και Πάρη Μήτσου. Κλασσικά λαϊκά και ρεμπέτικα τραγούδια, πολλά απ’ αυτά για πρώτη φορά σε επανεκτέλεση.
«Μακριά, στην επαρχία, που φαίνεται πιο καθαρά ότι ισοπεδώνονται κάθε μέρα όλες οι αξίες της ζωής μας από τη λαίλαπα της εμπορικής δισκογραφίας και των μέσων ενημέρωσης» -όπως σημειώνει ο Κώστας Καλαφάτης, κάνει «αντίσταση, ως ψυχοθεραπεία στη σημερινή σαχλή αποχαυνωμένη εικονική πραγματικότητα, τραγουδώντας και παίζοντας παλιό λαϊκό τραγούδι που έχει μια ανυπέρβλητη διαχρονική αξία αλλά και σημερινό τραγούδι νέο σύγχρονο τραγούδι, που προβάλλει την αληθινή πραγματικότητα και αποτελεί συνέχεια του προηγούμενου».

Περιεχόμενα:
01. Το έρημο λιμάνι (Μ. Θεοδωράκη-Χρ. Κολοκοτρώνη) 3:11
02. Απ’ τα φαρμάκια μέθυσα (Β. Κορακάκη) 3:27
03. Ο αναπτήρας (Σ. Παγιουμτζή) 3:52
04. Εμείς για φίλους ψάχνουμε (Κ. Καλαφάτη-Λ. Χαψιάδη) 3:16
05. Ο ζόρικος (Σ. Περιστέρη-Μ. Μάτσα) 4:13
06. Φέρτε μου τη θάλασσα (Μ. Θεοδωράκη-Ν. Γκάτσου) 2:59
07. Εσύ θα με τελειώσεις (Β. Κορακάκη) 2:56
08. Στης Πειραϊκής τα βράχια (Σ. Παγιουμτζή-Χ. Βασιλειάδη) 3:37
09. Κάιρο (Ν. Γούναρη) 4:15
10. Της αγάπης ο ζητιάνος (Α. Βενιέρη-Χ. Βασιλειάδη) 3:17
11. Καινούργια χαραυγή (Β. Κορακάκη) 3:25
12. Ειν’ ο καημός μου πουλί (Μ. Θεοδωράκη-Ε. Θαλασσινού) 3:15
13. Τι να πουν τα τσιφτετέλια (Θ. Βασιλά-Π. Μήτσου) 3:17
14. Κόρη μάγισσα (Α. Χατζηχρήστου) 3:52
15. Ντόρτια και δυάρες (Μπ. Μπακάλη-Κ. Βίρβου) 3:52
16. Της μιζέριας μας γκαρσόνια (Κ. Καλαφάτη-Π. Μήτσου) 3:21

Βαγγέλης Τρίγκας - Δεξιοτέχνες και Ερμηνείες Νο1 Αυτοσχεδιασμοί και τραγούδια για μπουζούκι

Με το δίσκο αυτό, ο Βαγγέλης Τρίγκας, ένας σπουδαίος δεξιοτέχνης αλλά και δάσκαλος, έχει διπλό στόχο.

Να αναδείξει τον κλασσικό ήχο και ύφος του μπουζουκιού, αλλά και του λαϊκού τραγουδιού, αυτή τη φορά μέσα από επανεκτελέσεις. Ζωντανές ηχογραφήσεις –όπως τον παλιό, καλό και δύσκολο καιρό– δεκαοχτώ τραγουδιών και δύο οργανικών κομματιών στη μουσική σκηνή Χαμάμ (2 και 3 Φλεβάρη 2007) και στο studio Incognito αποτελούν το υλικό του δίσκου. Οι φωνές τριών νέων τραγουδιστών με ισχυρή άποψη (του Σπύρου Κουτσοβασίλη και της Άννας Καραγεωργιάδου κυρίως, με τη συμμετοχή του Ζαχαρία Καρούνη), που συνοδεύονται από την εκτελεστική ικανότητα και τη φωνή του Βαγγέλη Τρίγκα, δείχνουν τι σημαίνει να σέβεσαι και να υπηρετείς αξιοπρεπώς ένα τόσο δύσκολο και ιστορικό υλικό. Στο δίσκο περιλαμβάνονται τραγούδια των Βασίλη Τσιτσάνη, Μανώλη Χιώτη, Απόστολου Χατζηχρήστου, Γιώργου Ζαμπέτα, Βασίλη Καραπατάκη, Δημήτρη Στεργίου (Μπέμπη), σε στίχους των Χρήστου Κολοκοτρώνη, Χαράλαμπου Βασιλειάδη, Γιάννη Λελάκη, Νίκου Μουρκάκου. Για όλα τα τραγούδια υπάρχει πλήρης δισκογραφική και ιστορική αναφορά στο ένθετο του δίσκου.

Περιεχόμενα:

01. Λίγα λόγια την παράσταση (από τον Β. Τρίγκα)* 2:15

02. Συννεφιασμένη Κυριακή (Β. Τσιτσάνη)* 4:07

03. Βρε, σαν τα χιόνια (Μ. Χιώτη-Χρ. Κολοκοτρώνη) 2:40

04. Της ταβέρνας το ρολόι (Β. Τσιτσάνη) 2:37

05. Θεσσαλονίκη μου (Μ. Χιώτη-Χρ. Κολοκοτρώνη) 3:28

06. Πενιές Μπέμπη - Οργανικό (Δ. Στεργίου «Μπέμπη»)* 3:24

07. Για μας ποτέ μην ξημερώσει (Στ. Καζαντζίδη-Ν. Μουρκάκου) 3:14

08. Καλλίτερα μια μαχαιριά (Μ. Χιώτη-Χρ. Κολοκοτρώνη) 3:30

09. Η κοινωνία (Ν. Θεσσαλού-Χρ. Κολοκοτρώνη) 4:19

10. Πληροφορίες (Τ. Χάρμα) 3:29

11. Χίλιες νύχτες όμορφες (Χρ. Κολοκοτρώνη) 2:58

12. Η παλιά αγάπη (Β. Καραπατάκη-Χρ. Κολοκοτρώνη) 3:08

13. Καρδιά παραπονιάρα (Απ. Χατζηχρήστου-Ι. Λελάκη)* 4:45

14. Πες μου αν με βαρέθηκες (Μ. Χιώτη) 4:16

15. Θέλω να πω τον πόνο μου (Μ. Χιώτη-Χρ. Κολοκοτρώνη) 3:35

16. Το κλάμα της πενιάς (Μ. Χιώτη-Ζ. Γρυπάρη) 3:09

17. Μέσα στο γλυκοχάραμα (Γ. Ζαμπέτα-Χ. Βασιλειάδη) 3:37

18. Το παλιό μου μπουζουκάκι (Μ. Χιώτη) 3:40

19. Της μαστούρας ο σκοπός (Β. Τσιτσάνη)* 3:14

20. Καρδιά παραπονιάρα – Οργανικό (Απ. Χατζηχρήστου-Ι. Λελάκη)* 4:22

* ΣΗΜ. Ζωντανά ηχογραφημένα στο Χαμάμ

"Τα τζιτζίκια του χειμώνα" - Τρίφωνο

Μετά το προηγούμενο cd τους «Προσοχή Τρίφωνο», μία ολοκληρωμένη πρόταση της Λίνας Νικολακοπούλου που αγαπήθηκε πολύ από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και επιβραβεύτηκε από το κοινό, αφού ξεπέρασε τις 12000 πωλήσεις, επανέρχονται με το νέο τους cd που έχει τίτλο "Τα τζιτζίκια του χειμώνα".

Οκτώ ολοκαίνουργια τραγούδια και πέντε διασκευές που «μπερδεύονται γλυκά» - όπως λέει ο ποιητής και ξαφνιάζουν θετικά.

Η Λίνα Νικολακοπούλου είχε την καλλιτεχνική επιμέλεια του νέου cd που εκτός από την αμέριστη συμπαράσταση της και τους τέσσερις καινούργιους στίχους της, έδωσε και τον υπέροχο τίτλο σε αυτή τη δισκογραφική δουλεία.

Η «Ελευθερία» της Λίνας Νικολακοπούλου και της Δάφνης Αλεξανδρή για το ξεκίνημα του δίσκου και το «Νανούρισμα» του Μίκη Θεοδωράκη σε ποίηση Φώτη Αγγουλέ για το φινάλε….

Στο ενδιάμεσο ταξίδι μουσικές των: Leonard Cohen, Eric Beam, Δημήτρη Υφαντή Νίκου Κουρουπάκη, Αποστόλη Ηλιόπουλου αλλά και τα διασκευασμένα παραδοσιακά «Μαργούδι» (Θρακιώτικο), «Σαν παράσταση» (Σμυρνέικο) και «Στείλε μήνυμα» (Rumelai- Παραδοσιακό Ρουμανίας) και στίχους των Λ.Νικολακοπούλου, Κοραλία Αλιφραγκή, Δημήτρη Υφαντή, Ερωφίλης.

Η επιμέλεια, παραγωγή και ενορχήστρωση έγινε από το Τρίφωνο, κατά κόσμον Ερωφίλη, Νίκο Κουρουπάκη, Δημήτρη Υφαντή.

Με ηχοχρώματα από τη δύση ως την Ανατολή, από την Ηπειρο και τα Βαλκάνια ως την Σμύρνη και την Αμερική το ταξίδι ξεκινάει...

Περιεχόμενα:

1. Ελευθερία

2. Ως το τέλος του έρωτα (dance me to the end of love)

3. Η αγάπη ζει (Shoes)

4. Πάνω απ' όλα εσύ

5. Φωτιά στα κόκκινα

6. Σαν παράσταση

7. Ένα θέλω μόνο

8. Λες κι ανάποδα γυρίζει ο κόσμος

9. Θέλω να με θες

10. Στείλε μήνυμα (Rumelai)

11. Γράμμα του χειμώνα

12. Το Μαργούδι

13. Νανούρισμα

Στέλιος Καζαντζίδης - Το ξεκίνημα (pop eleven - Οκτώβριος 2007)

Στο παγκόσμιο καλλιτεχνικό στερέωμα μόνο τρία πρόσωπα είχαν τη δύναμη να εγκαταλείψουν μια τεράστια καριέρα πάνω στο κορύφωμα της δόξας τους, η Γκρέτα Γκάρμπο, η Μαρία Κάλλας και ο Στέλιος Καζαντζίδης.
Και μιλάω για την ουσιαστική τους καριέρα από την οποία θα κέρδιζαν για πολλά ακόμη χρόνια τεράστια ποσά, σαν κορυφαίοι καλλιτέχνες που ήταν. Βεβαίως η Κάλλας έκανε έκτοτε κάποιες ηχογραφήσεις σε δίσκους, όπως κι ο Στέλιος, όμως οι τεράστιες αμοιβές βρίσκονταν στα λυρικά θέατρα και στα κοσμικά κέντρα αντίστοιχα. Από αυτά τα δήθεν κοσμικά κέντρα οι σημερινοί ασήμαντοι «σταρ» έφτιαξαν πανάκριβες βίλες και απέκτησαν πολυτελή αυτοκίνητα και κότερα.
Μυθικά ποσά πρόσφεραν κατά καιρούς στον Καζαντζίδη για μερικές εμφανίσεις σε πίστες, άλλα εκείνος το οριστικό «όχι» το είπε στα 35 χρόνια του και το κράτησε για πάντα.
O Στέλιος Καζαντζίδης επειδή ήταν μια πολύ μεγάλη αξία, δημιούργησε όπως ήταν φυσικό πολλούς φίλους μα και πολλούς εχθρούς. Λατρεύτηκε παράφορα αλλά και κυνηγήθηκε εντελώς άδικα. Πάντως όσα είχε πει κατά καιρούς ήταν σωστά για τα βάσανα που τράβηξε. Δεν ήταν του καβγά, να τους πολεμήσει. Αποτραβιόταν, αποτραβιόταν και τελικά του φάγαν την ψυχή. Έδινε βοήθεια, λίγα κρατούσε για τον εαυτό του. Άλλος ψηλώνεται, αυτός δεν ήθελε λεζάντα. Ήταν γνήσιος και ταπεινός. Ενώ ήξερε την αξία του, ήθελε να περνάει απαρατήρητος, να μην ενοχλεί και να μην τον ενοχλούν. Σαν καλλιτέχνης ήταν κορυφή, σ' αυτουνού τη μάθηση επάνω γίνανε πολλοί τραγουδιστές...
Ξεχωριστά από μεγάλη φωνή ήταν ως καλλιτέχνης φαινόμενο, γιατί κατόρθωσε όντας αυτοδίδακτος να αξιοποιήσει το ένστικτο του και να διαμορφώσει μια τεχνική που μόνο στα πανεπιστήμια διδάσκεται. Διάλεγε τραγούδια που μιλούσαν στο δικό του ψυχικό κόσμο και ταυτόχρονα στο λαό μας. Δεν τραγουδούσε για τους φίλους του, τραγουδούσε για το σύνολο.
Ήταν ο κορυφαίος λαϊκός τραγουδιστής, γέννημα μιας εποχής που παρήγαγε ερμηνευτές μεγάλου πάθους και υψηλής τεχνικής, όπως π.χ. η Πόλυ Πάνου στο λαϊκό και η Σωτηρία Μπέλλου στο κλασικό ρεμπέτικο, όπως και κάποια άλλα καλλιτεχνικά φαινόμενα ανεπανάληπτα.

Περιεχόμενα:

1. Ένας μάγκας στο βοτανικό

2. Ζιγκουάλα

3. Είσαι η ζωή μου

4. Αυτή η νύχτα μένει

5. Μαντουμπάλα

6. Το κόκκινο μαντίλι

7. Ίσως αύριο

8. Απ΄τα ψηλά στα χαμηλά

9. Στη θάλασσα θα πέσω

10. Δεν θέλω το κακο σου

11. Πενιές Μπεμπη

12. Το πουκάμισο

13. Γεντι κουλε

14. Βυθισε μου το μαχαίρι

15. Θεσσαλονική μου

16. Φεύγω με πίκρα στα ξένα

17. Κοινωνία ένοχη

18. Το χαμένο κορμί

19. Θέλω να πεθάνω

20. Πυρ γυνή και θάλασσα

21. Αραπικα κορμιά

"Στις όχθες της αυγής" - Βασίλης Φλώρος

Ο Βασίλης Φλώρος είναι ένας νέος τραγουδοποιός και κάνει την πρώτη του εμφάνιση στη δισκογραφία τον Μάιο του 2010 με το άλμπουμ «Στις όχθες της αυγής».
Δεκατρία τραγούδια σε μουσική και στίχους του ίδιου. Ένα ερμηνεύει ο Δημήτρης Μυστακίδης, πέντε ο Γιώργος Νταλάρας, δύο ο Δημήτρης Ζερβουδάκης, τέσσερα ο ίδιος ο δημιουργός και ένα μία νέα φωνή, η Ανατολή Μαργιόλα.
Το σίγουρο είναι ότι εδώ έχουμε να κάνουμε με πολύ ταλέντο, καλές προθέσεις και καλή αισθητική.
Ο Βασίλης Φλώρος ευτύχησε να δει τα στοιχεία αυτά να αναγνωρίζονται από καλλιτέχνες του διαμετρήματος των Γ. Νταλάρα και Δ. Ζερβουδάκη, αλλά και από κορυφαίους μουσικούς όπως οι Δ. Μυστακίδης, Φ. Σιώτας και Αλ. Αποστολάκης.
Είναι πραγματικά "ευχής έργον" να έχεις τέτοιους συνοδοιπόρους στην πρώτη σου δισκογραφική δουλειά.
Όλη η ατμόσφαιρα του δίσκου, από τις συνθέσεις μέχρι και τη θεματολογία των τραγουδιών, σε πείθει αμέσως ότι έχεις να κάνεις με έναν καλλιτέχνη έντονα επηρεασμένο από τα θετικά στοιχεία της λεγόμενης "Σχολής της Θεσσαλονίκης" (Παπάζογλου, Μάλαμας, Ζερβουδάκης κ.ά.) ή γενικώς από τη γενιά των τραγουδοποιών του ’90. Ειδικότερα, δε, ακούς μεγάλη επιρροή από τον Θ.Παπακωνσταντίνου - κυρίως στο στίχο - αφού ο πυρήνας της θεματολογίας μοιάζει με εξιστορήσεις ενός Πηλιορείτη βαρκάρη σε κάποιο καφενείο.

Αναφορές σε θέματα καθημερινά ή ακόμη και αστρικά, μυθολογικά, που ενδιάμεσα σχολιάζουν με αφαιρετικό (και κάποιες φορές αόριστο) τρόπο πιο... απτές καταστάσεις ("Αν δεν υπήρχε το γιατί / τι θα ’τανε το διότι / θα ’φτάναν στο στερέωμα / οι τελευταίοι πρώτοι").

Περιεχόμενα:

1) Τα στοιχειά της παρακμής (Γιώργος Νταλάρας)

2) Η τρύπα (Βασίλης Φλώρος)

3) Ο ταξιδιώτης (Γιώργος Νταλάρας) (στον Πηλιορείτη λαογράφο Γιώργο Θωμά)

4) Η γη γυρίζει φάλτσα (Δημήτρης Μυστακίδης)

5) Άστρο της αυγής (Γιώργος Νταλάρας)

6) Στη δρακότρυπα (Δημήτρης Ζερβουδάκης)

7) Γεμιτζής (Βασίλης Φλώρος)

8) Φεγγαραχτίδα (Γιώργος Νταλάρας)

9) Περασματάρικο πουλί (Βασίλης Φλώρος)

10) Ο ασίκης (Γιώργος Νταλάρας)

11) Το κρυφό μανδράκι (Ανατολή Μαργιολά)

12) Η σπηλιά της φόνισσας (Βασίλης Φλώρος)

13) Του μετανάστη (Δημήτρης Ζερβουδάκης)

"Παλαιινά Σεφέρια"

Μέχρι πού μπορεί να φτάσει το παιχνίδι με την παράδοση στην... έντεχνη εποχή μας;

Πού σταματά το δημοτικό και πού αρχίζει η διασκευή του, προπαντός η με βάση αυτό προσωπική δημιουργία; Ακαδημαϊκό το πρόβλημα; Κρίσιμο αφότου τα λαϊκά δημιουργήματα αποκτούν γνωστό σε εμάς ονοματεπώνυμο, με εξαιρετικές ιδιορρυθμίες για τη χώρα μας, όπου είναι άκρως προβληματική και με παρατεταμένο μεταβατικό στάδιο η πορεία από τον ανώνυμο στον ημιεπώνυμο και τελικά στον επώνυμο δημιουργό.

Δημοφιλέστατες παραδοσιακές μελωδίες, νησιωτικές και της Κρήτης (για να μη μιλήσουμε για την άλλη Βαλκανική) μπολιάζουν το σύγχρονο ελληνικό τραγούδι. Δε μιλάμε για επιρροές αλλά για άσματα καθαρού κρητικού ύφους και θεματογραφίας.

Μια παρέα νέων που κατάγονται από την Κρήτη εμπνέονται από τη μουσική του νησιού και την αποδίδουν με τα προσωπικά τους εκφραστικά μέσα. Ταυτόχρονα, καταθέτουν τις δικές τους συνθέσεις βασισμένες στην παραδοσιακή μουσική της ιδιαίτερης πατρίδας τους.

Ο λόγος για το συγκρότημα "Παλαιινά Σεφέρια" (Παλιές εποχές) που, με τον πρώτο τους -ομώνυμο- δίσκο που κυκλοφόρησαν τον Νοέμβριο του '97, καταθέτουν τη δική τους πρόταση "για το πώς θα ήθελαν να ακούνε την κρητική μουσική σήμερα".

Ο Ζαχαρίας Σπυριδάκης, ο Κάρολος Κουκλάκης, η Ειρήνη Δερέμπεη και η Αγγελική Ξεκαλάκη περιλαμβάνουν στο δίσκο τους πέντε τραγούδια που έγιναν γνωστά κι αγαπητά από τη δισκογραφία του Μεσοπολέμου και αποδόθηκαν από διακεκριμένους μουσικούς της εποχής:

Σ. Φουσταλιέρης, Ι. Μπερνιδάκης, Χαρίλαος Πιπεράκης κ.ά. Παράλληλα, περιλαμβάνονται οκτώ κομμάτια τους που βασίζονται σε παραδοσιακά πρότυπα, μας θυμίζουν ότι η παραδοσιακή μουσική εξακολουθεί να είναι ένας ζωντανός οργανισμός και ότι μπορεί ν' αποτελέσει πηγή έμπνευσης για τη σύγχρονη δημιουργία. Ένα απ' αυτά μάλιστα, το "Εποστειρώξαν τα νερά", βραβεύτηκε στο Δεύτερο Φεστιβάλ Κρητικής Μουσικής και Τραγουδιού το 1993. Ακούγονται παραδοσιακά όργανα της Κρήτης: λύρα, λαούτο, μπουλγαρί, σφυροχάμπιολο (σουραύλι) αλλά και όργανα της Ανατολής: ούτι, πολίτικο λαούτο, μπεντίρ κ.λπ. Κοινός παρονομαστής σ' όλα τα κομμάτια οι μεστές μαντινάδες (δεκαπεντασύλλαβα δίστιχα) που υπογράφονται από τον παπα-Στεφανή Νίκα και το Θεόδωρο Ρηγινιώτη.

Μια ποιοτική πρόταση στο χώρο της σύγχρονης κρητικής μουσικής, με ευαισθησία, γνώση και σεβασμό στο ύφος και το ήθος της παράδοσης του νησιού. Ένας δίσκος που οι δημιουργοί του κρατούν τις αποστάσεις τους από τις Σειρήνες των... σκυλοκρητικών σουξέ!...

Περιεχόμενα:

01 ΣΚΟΠΟΣ TΣ' ΑΝΑΤΟΛΗΣ

02 ΜΑΛΑΞΙΑΝΟΣ ΣΥΡΤΟΣ

03 ΜΠΡΟΥΣΚΟ

04 ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΙ

05 ΧΑΡΑΥΓΗ

06 ΣΕΛΙΝΙΟΤΙΚΟΣ ΤΟΥ ΧΑΡΙΛΑΟΥ

07 ΕΠΟΣΤΕΙΡΟΞΑ ΝΤΑ ΝΕΡΑ

08 TΣ' ΑΓΓΕΛΙΚΗΣ

09 ΣΥΡΤΟΣ ΤΣΙ ΝΥΧΤΑΣ

10 ΤΟ ΜΕΡΑΚΛΙΔΙΚΟ ΠΟΥΛΙ

11 ΧΡΥΣΟ ΠΟΥΛΙ ΤΣΙ ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ

12 ΝΑΝΑΡΙΣΜΑ

13 ΧΑΡΟΖΕΥΚΙ

Download link:

http://rapidshare.com/files/149921034/Palaiina_Seferia.part1.rar part-1

http://rapidshare.com/files/149923822/Palaiina_Seferia.part2.rar part-2

"Ρεμπέτικα στις 45 Στροφές" - Διάφοροι Ερμηνευτές

Έχει επικρατήσει να λέμε οτι το ρεμπέτικο "πέθανε" στις αρχές της δεκαετίας του '50.
Το λέμε γιατί τότε εμφανίστηκε με σαρωτική ορμή το λαϊκό του Καζαντζίδη και άλλων αξιόλογων ερμηνευτών, που επισκίασε τα άλλα ειδη.
Όμως πολλοί από τους δημιουργούς και ερμηνευτές του ρεμπέτικου δεν ήταν τότε καν μεσηλικες και συνέχισαν να γράφουν και να ερμηνεύουν τραγούδια, έστω κι αν δεν ήταν στην πρώτη γραμμή της δημοτικότητας. Επιπλέον εμφανίστηκαν στο προσκήνιο και νεότεροι δημιουργοί που έγραψαν πάνω στο ύφος που αποκαλούμε ρεμπέτικο.
Είναι σημαντικό να θυμηθούμε ότι στις αρχές του '60 ξανάρχισε να ηχογραφεί ο Βαμβακάρης, χαρίζοντάς μας καταπληκτικά τραγούδια σε πρώτη εκτέλεση, όπως είναι "Τα ματόκλαδά σου" ή το "Ήθελα να σ' αντάμωνα", ένα τραγούδι που αποτέλεσε το έναυσμα για να ανακαλύψουν πολλοί νέοι φιλόμουσοι το ρεμπέτικο, στα τέλη της δεκαετίας του '60.
Αρκετά από τα τραγούδια ρεμπέτικου ύφους, που ηχογραφήθηκαν στη δεκαετία του '60 τα ερμήνευσαν νεότεροι τραγουδιστές και τα έπαιζαν με τους "όρους" της τότε εποχής, χρησιμοποιώντας λ.χ. ντραμς, ηλεκτρικές κιθάρες και ηλεκτρικά μπουζούκια. Αποτέλεσμα ήταν πολλά ωραία τραγουδια, λόγο αυτών των εξωτερικών χαρακτηριστικών των εκτελέσεων, να πάρουν τη ρετσινιά του "σκυλάδικου", παρά το γεγονός ότι η μουσική δομή τους ήταν πολύ κοντά στη δομή των αυθεντικών ρεμπέτικων της κλασικής περιόδου.
Στα δέκα τραγούδια αυτού του cd θα βρείτε τέτοια χαρακτηριστικά και θα ακούσετε κι έναν αμανέ ("Η ζωή τα νειάτα μου παιδεύει") του Ταλιούρη, που τον συνοδεύει με το υπέροχο παίξιμό του στο κλαρίνο, ο αείμνηστος μεγάλος μουσικός Βασ. Σαλλέας, που έχει σφραγίσει με τα παιξίματά του πάρα πολλά λαϊκά τραγούδια. Επίσης αξίζει να επισημανθεί το παίξιμο του μπουζουξή Μάρκου Μιχαλά στο ''Αναστενάζει ο γεντή κουλές''.
Καλή σας ακρόαση!


10 Πρώτες εκτελέσεις αυθεντικών λαϊκών τραγουδιών του '60
1. ΒΟΛΙΩΤΙΣΣΑ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ
2. ΠΡΩΤΟΒΡΟΧΗ
3. ΤΟΝ ΠΕΡΙΚΛΗ ΧΤΥΠΗΣΑΝΕ
4. ΤΟ ΒΑΡΔΑΚΕΙΟ
5. ΠΑΣΤΟΥΡΜΑΣ
6. Η ΤΑΒΕΡΝΑ
7. ΑΝΑΣΤΕΝΑΖΕΙ Ο ΓΕΝΤΗ ΚΟΥΛΕΣ
8. ΤΟ ΠΑΛΑΜΗΔΙ
9. ΚΑΤΣΕ ΦΡΟΝΙΜΑ ΜΑΡΙΚΑ
10. Η ΖΩΗ ΤΑ ΝΕΙΑΤΑ ΜΟΥ ΠΑΙΔΕΥΕΙ

"Clapton" - Eric Clapton

Στις 28 Σεπτεμβρίου 2010, κυκλοφορήσε το καινούργιο album του Eric Clapton που φέρει για τίτλο το επώνυμο του μουσικού.
Στην 19η solo δισκογραφική του δουλειά, ο κιθαρίστας συνεργάζεται μεταξύ άλλων με την Sheryl Crow, τον J.J. Cale, τον τρομπετίστα της jazz Wynton Marsalis, τον Allen Toussaint, τον κιθαρίστα των Allman Brothers Band Derek Trucks και τέλος, με τον παλιό του φίλο και συνεργάτη από την εποχή των Blind Faith, τον Steve Winwood.
Ο δίσκος περιλαμβάνει 14 τραγούδια ενώ την παραγωγή έχει αναλάβει ο ίδιος ο Clapton μαζί με τον επί χρόνια συνεργάτη του, Doyle Bramhall II.
«Είναι μια συλλογή με τραγούδια που δεν ήταν πραγματικά μέσα στον χάρτη και μου αρέσει πολύ σαν ιδέα. Αυτός ο δίσκος αποτελεί μια έκπληξη για μένα και νομίζω ότι το ίδιο θα ισχύσει και για το κοινό μου», λέει ο Clapton.
Ο προηγούμενος προσωπικός δίσκος του Eric Clapton ‘Back Home’ είχε κυκλοφορήσει το 2005 και είχε φθάσει στην 13η θέση του Billboard 200.


Περιεχόμενα:
1. "Travelin' Alone"
2. "Rocking Chair"
3. "River Runs Deep"
4. "Judgment Day"
5. "How Deep Is the Ocean"
6. "My Very Good Friend the Milkman"
7. "Can't Hold Out Much Longer"
8. "That's No Way to Get Along"
9. "Everything Will Be Alright"
10. "Diamonds Made from Rain"
11. "When Somebody Thinks You're Wonderful"
12. "Hard Times Blues"
13. "Run Back to Your Side"
14. "Autumn Leaves"

"Από τα πολλά φαρμάκια" - Στέλιος Καζαντζίδης

Το CD αυτό περιλαμβάνει 10 από τα πρώτα τραγούδια που ηχογράφησε ο Στέλιος Καζαντζίδης σε δίσκους 78 στροφών.
Όπως βλέπετε πιο κάτω, από τη λίστα, αποφέγονται οι μεγάλες επιτυχίες (όπως είναι λόγου χάρη η μνημειώδης εκτέλεση στο «Ένας μάγκας στο Βοτανικό» ή το «Δεν θέλω το κακό σου», που του άνοιξε τη μεγάλη λεωφόρο της επιτυχίας) αλλά στο δισκάκι υπάρχουν κάποια δυσεύρετα τραγούδια ή κάποια άλλα που δεν έχουν επανεκδοθεί ποτέ.
Ο Καζαντζίδης - όπως φαίνεται κι απ' αυτά, τα πρώτα του τραγούδια - υπήρξε γνήσιο παιδί του ρεμπέτικου τραγουδιού, αλλά είχε τη δύναμη, το σθένος την διορατικότητα και την ευαισθησία να το ανατρέψει. Κάποιες φορές, τίποτα δεν μπορεί να επιβιώσει αν δεν αλλάξει. Ο Καζαντζίδης (με την συνδρομή πολύ σπουδαίων συνεργατών, όπως ήταν ο Παπάϊωάννου, ο Μητσάκης ο Τσιτσάνης, ο Καραπατάκης ο Χρυσίνης ο Κλουβάτος, ο Κολοκοτρώνης, ο Δερβενιώτης και αρκετοί άλλοι) έκανε την αλλαγή. Γιατί ήταν - και έπρεπε να είναι - ειλικρινής με τον εαυτό του, αληθινός με τους ακροατές του, τίμιος με το μουσικοποιητικό υλικό της εποχής του. Με άλλα λόγια, ήταν όχι μόνο ένας προικισμένος, αλλά και ένας αυθεντικός καλλιτέχνης.
Στα τραγούδια του της πρώτης περιόδου, υπάρχει ήδη το ύφος που καθόρισε όλη την πορεία του. Υπάρχει το παράπονο, το κλάμα, το φαρμάκι για μια Ελλάδα γεμάτη πληγές βάσανα, φτώχεια. Αυτή την Ελλάδα εξέφρασε ο Καζαντζίδης μέχρι τέλους. Ήταν κι ο ίδιος ένας άνθρωπος φαρμακωμένος, που ταυτίστηκε με τα τραγούδια του, ακόμη κι όταν γνώρισε την επιτυχία και κέρδισε χρήματα.
Πιστεύω πως όσοι δεν μπορούν να παρηγορηθούν και να χαρούν ακούγοντας αυτά τα απαισιόδοξα, αλλά αληθινά τραγούδια του Στέλιου, δικαίως δεν μπορούν να καταλάβουν τον Καζαντζίδη. Ούτε κι εμάς, τους θαυμαστές του. Που από την ψεύτικη γκλαμουριά, προτιμάμε την δυσάρεστη, αλλά λυτρωτική αλήθεια, που κάποιοι απερίσκεπτα αποκαλούν «κλάψα» και «μιζέρια».

Περιεχόμενα:
1. ΑΠΟ ΤΑ ΠΟΛΛΑ ΦΑΡΜΑΚΙΑ
2. ΞΕΣΠΑΕΙ Η ΜΠΟΡΑ
3. ΤΗΣ ΒΡΟΧΟΥΛΑΣ ΤΟ ΝΕΡΑΚΙ
4. ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΗΡΘΕ ΝΑ ΜΕ ΔΕΙ
5. ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΘΑ ΠΕΣΩ
6. ΜΕ ΤΙ ΚΑΡΔΙΑ, ΜΕ ΤΙ ΨΥΧΗ
7. ΣΤΗΝ ΨΑΘΑ ΘΑ ΠΕΘΑΝΩ
8. ΖΩΗ ΕΙΝ' ΑΥΤΗ ΖΩΪΤΣΑ ΜΟΥ
9. ΚΑΘΕΝΑΣ ΜΕ ΤΟΝ ΠΟΝΟ ΤΟΥ
10. ΤΟ ΚΛΑΜΑ ΤΗΣ ΠΕΝΙΑΣ

Δρόμος - "Ένα Ταξίδι" (Νίκου Αργυρόπουλου)

Ο Νίκος Αργυρόπουλος είναι ένας άνθρωπος που αγαπάει με όλη τη δύναμη της ψυχής του το καλό ρεμπέτικο τραγούδι.
Το βιογραφικό του μαρτυράει αυτή του την αγάπη, αφού στο παρελθόν έχει αποδείξει με όλους τους τρόπους πως για αυτόν καλλιτέχνες σαν τον Μάρκο Βαμβακάρη και τον Βασίλη Τσιτσάνη κατέχουν πολύ υψηλή θέση στην καρδιά του. Όσοι είχαν την ευκαιρία να παραβρεθούν έστω για μία φορά στη «Φραγκοσυριανή» στα Εξάρχεια, ενός ιστορικού παταριού του οποίου ο Αργυρόπουλος ήταν ιδιοκτήτης, θα θυμούνται την ευλάβεια με την οποία παρουσιαζόταν τραγούδια αυτού του ύφους…
Επιστρέφοντας στο 2010 και όντας πλέον μόνιμος κάτοικος της Θάσου, ο Νίκος Αργυρόπουλος συνεργάζεται με το συγκρότημα Μπουζουκιών Δρόμος μέσα από το cd με γενικό τίτλο «Ένα ταξίδι….». Και πραγματικά, ακούγοντας κανείς τα τραγούδια αυτά ταξιδεύει ανάμεσα στον έρωτα και την πραγματικότητα, χωρίς, όμως, να αισθάνεται ότι όλα αυτά είναι κάτι ξένο.
Είναι ο τρίτος δίσκος για το Συγκρότημα Μπουζουκιών Δρόμος μετά τον ομότιτλο πρώτο (2004) και τον ζωντανό "Ένα τραγούδι για την Κοκκινιά" (2007). Αυτή τη φορά με τραγούδια του Νίκου Αργυρόπουλου, «τραγούδια όμορφα, χάρη στην απλότητα τους και το γεμάτο στίχο τους, έτσι που να μη χρειάζονται για να αναδειχθούν, διάφορα ενορχηστρωτικά ‘φτιασίδια’, απλώς ένα λιτό αρμονικό ντύσιμο» –όπως σημειώνει στην έκδοση ο Νώε Ζαφειρίδης. Όπου το βάρος δίνεται –ως οφείλει– εκεί που δινόταν πάντα στο λαϊκό τραγούδι από την εποχή της γέννησης και των πιο λαμπρών σελίδων της ιστορίας του: στο κέντημα της πενιάς, στο παιχνίδι και το διάλογο ανάμεσα στα όργανα με τον άμεσο στίχο, για να καταλήξει στις ανεπιτήδευτες ερμηνείες από καρδιάς.
Με ένα ταξίδι α-λα-παλαιά λοιπόν, μέσα από μελωδίες που γράφτηκαν από μπουζουξή για να παιχτούν από μπουζούκια, ο Δρόμος συνεχίζει στο λαϊκό τραγούδι, αλλά και το λαϊκό τραγούδι συνεχίζει το δρόμο του...

Περιεχόμενα:
1. Τ' αράπικά σου μάτια / Γρηγόρης Βασίλας
2. Τι τράβηξα στα χέρια σου / Νώε Ζαφειρίδης
3. Δε με προσέχεις / Σοφία Εμφιετζή
4. Σβήνουνε τ' άστρα / Αντώνης Αινίτης
5. Δε θέλω να σε ξαναδώ / Νώε Ζαφειρίδης
6. Σκερτσόζα / Αντώνης Αινίτης
7. Εσύ κι η ομορφιά σου / Νώε Ζαφειρίδης
8. Το ποτήρι / Αντώνης Αινίτης
9. Ο ψαράς ο μόρτης / Σοφία Εμφιετζή
10. Χαμηλοβλεπούσα / Γρηγόρης Βασίλας
11. Ένα ταξίδι / Σοφία Εμφιετζή
12. Τα χελιδόνια / Αντώνης Αινίτης
13. Με παρατάς / Ορχηστρικό