"Τα τζιτζίκια του χειμώνα" - Τρίφωνο

Μετά το προηγούμενο cd τους «Προσοχή Τρίφωνο», μία ολοκληρωμένη πρόταση της Λίνας Νικολακοπούλου που αγαπήθηκε πολύ από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και επιβραβεύτηκε από το κοινό, αφού ξεπέρασε τις 12000 πωλήσεις, επανέρχονται με το νέο τους cd που έχει τίτλο "Τα τζιτζίκια του χειμώνα".

Οκτώ ολοκαίνουργια τραγούδια και πέντε διασκευές που «μπερδεύονται γλυκά» - όπως λέει ο ποιητής και ξαφνιάζουν θετικά.

Η Λίνα Νικολακοπούλου είχε την καλλιτεχνική επιμέλεια του νέου cd που εκτός από την αμέριστη συμπαράσταση της και τους τέσσερις καινούργιους στίχους της, έδωσε και τον υπέροχο τίτλο σε αυτή τη δισκογραφική δουλεία.

Η «Ελευθερία» της Λίνας Νικολακοπούλου και της Δάφνης Αλεξανδρή για το ξεκίνημα του δίσκου και το «Νανούρισμα» του Μίκη Θεοδωράκη σε ποίηση Φώτη Αγγουλέ για το φινάλε….

Στο ενδιάμεσο ταξίδι μουσικές των: Leonard Cohen, Eric Beam, Δημήτρη Υφαντή Νίκου Κουρουπάκη, Αποστόλη Ηλιόπουλου αλλά και τα διασκευασμένα παραδοσιακά «Μαργούδι» (Θρακιώτικο), «Σαν παράσταση» (Σμυρνέικο) και «Στείλε μήνυμα» (Rumelai- Παραδοσιακό Ρουμανίας) και στίχους των Λ.Νικολακοπούλου, Κοραλία Αλιφραγκή, Δημήτρη Υφαντή, Ερωφίλης.

Η επιμέλεια, παραγωγή και ενορχήστρωση έγινε από το Τρίφωνο, κατά κόσμον Ερωφίλη, Νίκο Κουρουπάκη, Δημήτρη Υφαντή.

Με ηχοχρώματα από τη δύση ως την Ανατολή, από την Ηπειρο και τα Βαλκάνια ως την Σμύρνη και την Αμερική το ταξίδι ξεκινάει...

Περιεχόμενα:

1. Ελευθερία

2. Ως το τέλος του έρωτα (dance me to the end of love)

3. Η αγάπη ζει (Shoes)

4. Πάνω απ' όλα εσύ

5. Φωτιά στα κόκκινα

6. Σαν παράσταση

7. Ένα θέλω μόνο

8. Λες κι ανάποδα γυρίζει ο κόσμος

9. Θέλω να με θες

10. Στείλε μήνυμα (Rumelai)

11. Γράμμα του χειμώνα

12. Το Μαργούδι

13. Νανούρισμα

Στέλιος Καζαντζίδης - Το ξεκίνημα (pop eleven - Οκτώβριος 2007)

Στο παγκόσμιο καλλιτεχνικό στερέωμα μόνο τρία πρόσωπα είχαν τη δύναμη να εγκαταλείψουν μια τεράστια καριέρα πάνω στο κορύφωμα της δόξας τους, η Γκρέτα Γκάρμπο, η Μαρία Κάλλας και ο Στέλιος Καζαντζίδης.
Και μιλάω για την ουσιαστική τους καριέρα από την οποία θα κέρδιζαν για πολλά ακόμη χρόνια τεράστια ποσά, σαν κορυφαίοι καλλιτέχνες που ήταν. Βεβαίως η Κάλλας έκανε έκτοτε κάποιες ηχογραφήσεις σε δίσκους, όπως κι ο Στέλιος, όμως οι τεράστιες αμοιβές βρίσκονταν στα λυρικά θέατρα και στα κοσμικά κέντρα αντίστοιχα. Από αυτά τα δήθεν κοσμικά κέντρα οι σημερινοί ασήμαντοι «σταρ» έφτιαξαν πανάκριβες βίλες και απέκτησαν πολυτελή αυτοκίνητα και κότερα.
Μυθικά ποσά πρόσφεραν κατά καιρούς στον Καζαντζίδη για μερικές εμφανίσεις σε πίστες, άλλα εκείνος το οριστικό «όχι» το είπε στα 35 χρόνια του και το κράτησε για πάντα.
O Στέλιος Καζαντζίδης επειδή ήταν μια πολύ μεγάλη αξία, δημιούργησε όπως ήταν φυσικό πολλούς φίλους μα και πολλούς εχθρούς. Λατρεύτηκε παράφορα αλλά και κυνηγήθηκε εντελώς άδικα. Πάντως όσα είχε πει κατά καιρούς ήταν σωστά για τα βάσανα που τράβηξε. Δεν ήταν του καβγά, να τους πολεμήσει. Αποτραβιόταν, αποτραβιόταν και τελικά του φάγαν την ψυχή. Έδινε βοήθεια, λίγα κρατούσε για τον εαυτό του. Άλλος ψηλώνεται, αυτός δεν ήθελε λεζάντα. Ήταν γνήσιος και ταπεινός. Ενώ ήξερε την αξία του, ήθελε να περνάει απαρατήρητος, να μην ενοχλεί και να μην τον ενοχλούν. Σαν καλλιτέχνης ήταν κορυφή, σ' αυτουνού τη μάθηση επάνω γίνανε πολλοί τραγουδιστές...
Ξεχωριστά από μεγάλη φωνή ήταν ως καλλιτέχνης φαινόμενο, γιατί κατόρθωσε όντας αυτοδίδακτος να αξιοποιήσει το ένστικτο του και να διαμορφώσει μια τεχνική που μόνο στα πανεπιστήμια διδάσκεται. Διάλεγε τραγούδια που μιλούσαν στο δικό του ψυχικό κόσμο και ταυτόχρονα στο λαό μας. Δεν τραγουδούσε για τους φίλους του, τραγουδούσε για το σύνολο.
Ήταν ο κορυφαίος λαϊκός τραγουδιστής, γέννημα μιας εποχής που παρήγαγε ερμηνευτές μεγάλου πάθους και υψηλής τεχνικής, όπως π.χ. η Πόλυ Πάνου στο λαϊκό και η Σωτηρία Μπέλλου στο κλασικό ρεμπέτικο, όπως και κάποια άλλα καλλιτεχνικά φαινόμενα ανεπανάληπτα.

Περιεχόμενα:

1. Ένας μάγκας στο βοτανικό

2. Ζιγκουάλα

3. Είσαι η ζωή μου

4. Αυτή η νύχτα μένει

5. Μαντουμπάλα

6. Το κόκκινο μαντίλι

7. Ίσως αύριο

8. Απ΄τα ψηλά στα χαμηλά

9. Στη θάλασσα θα πέσω

10. Δεν θέλω το κακο σου

11. Πενιές Μπεμπη

12. Το πουκάμισο

13. Γεντι κουλε

14. Βυθισε μου το μαχαίρι

15. Θεσσαλονική μου

16. Φεύγω με πίκρα στα ξένα

17. Κοινωνία ένοχη

18. Το χαμένο κορμί

19. Θέλω να πεθάνω

20. Πυρ γυνή και θάλασσα

21. Αραπικα κορμιά

"Στις όχθες της αυγής" - Βασίλης Φλώρος

Ο Βασίλης Φλώρος είναι ένας νέος τραγουδοποιός και κάνει την πρώτη του εμφάνιση στη δισκογραφία τον Μάιο του 2010 με το άλμπουμ «Στις όχθες της αυγής».
Δεκατρία τραγούδια σε μουσική και στίχους του ίδιου. Ένα ερμηνεύει ο Δημήτρης Μυστακίδης, πέντε ο Γιώργος Νταλάρας, δύο ο Δημήτρης Ζερβουδάκης, τέσσερα ο ίδιος ο δημιουργός και ένα μία νέα φωνή, η Ανατολή Μαργιόλα.
Το σίγουρο είναι ότι εδώ έχουμε να κάνουμε με πολύ ταλέντο, καλές προθέσεις και καλή αισθητική.
Ο Βασίλης Φλώρος ευτύχησε να δει τα στοιχεία αυτά να αναγνωρίζονται από καλλιτέχνες του διαμετρήματος των Γ. Νταλάρα και Δ. Ζερβουδάκη, αλλά και από κορυφαίους μουσικούς όπως οι Δ. Μυστακίδης, Φ. Σιώτας και Αλ. Αποστολάκης.
Είναι πραγματικά "ευχής έργον" να έχεις τέτοιους συνοδοιπόρους στην πρώτη σου δισκογραφική δουλειά.
Όλη η ατμόσφαιρα του δίσκου, από τις συνθέσεις μέχρι και τη θεματολογία των τραγουδιών, σε πείθει αμέσως ότι έχεις να κάνεις με έναν καλλιτέχνη έντονα επηρεασμένο από τα θετικά στοιχεία της λεγόμενης "Σχολής της Θεσσαλονίκης" (Παπάζογλου, Μάλαμας, Ζερβουδάκης κ.ά.) ή γενικώς από τη γενιά των τραγουδοποιών του ’90. Ειδικότερα, δε, ακούς μεγάλη επιρροή από τον Θ.Παπακωνσταντίνου - κυρίως στο στίχο - αφού ο πυρήνας της θεματολογίας μοιάζει με εξιστορήσεις ενός Πηλιορείτη βαρκάρη σε κάποιο καφενείο.

Αναφορές σε θέματα καθημερινά ή ακόμη και αστρικά, μυθολογικά, που ενδιάμεσα σχολιάζουν με αφαιρετικό (και κάποιες φορές αόριστο) τρόπο πιο... απτές καταστάσεις ("Αν δεν υπήρχε το γιατί / τι θα ’τανε το διότι / θα ’φτάναν στο στερέωμα / οι τελευταίοι πρώτοι").

Περιεχόμενα:

1) Τα στοιχειά της παρακμής (Γιώργος Νταλάρας)

2) Η τρύπα (Βασίλης Φλώρος)

3) Ο ταξιδιώτης (Γιώργος Νταλάρας) (στον Πηλιορείτη λαογράφο Γιώργο Θωμά)

4) Η γη γυρίζει φάλτσα (Δημήτρης Μυστακίδης)

5) Άστρο της αυγής (Γιώργος Νταλάρας)

6) Στη δρακότρυπα (Δημήτρης Ζερβουδάκης)

7) Γεμιτζής (Βασίλης Φλώρος)

8) Φεγγαραχτίδα (Γιώργος Νταλάρας)

9) Περασματάρικο πουλί (Βασίλης Φλώρος)

10) Ο ασίκης (Γιώργος Νταλάρας)

11) Το κρυφό μανδράκι (Ανατολή Μαργιολά)

12) Η σπηλιά της φόνισσας (Βασίλης Φλώρος)

13) Του μετανάστη (Δημήτρης Ζερβουδάκης)

"Παλαιινά Σεφέρια"

Μέχρι πού μπορεί να φτάσει το παιχνίδι με την παράδοση στην... έντεχνη εποχή μας;

Πού σταματά το δημοτικό και πού αρχίζει η διασκευή του, προπαντός η με βάση αυτό προσωπική δημιουργία; Ακαδημαϊκό το πρόβλημα; Κρίσιμο αφότου τα λαϊκά δημιουργήματα αποκτούν γνωστό σε εμάς ονοματεπώνυμο, με εξαιρετικές ιδιορρυθμίες για τη χώρα μας, όπου είναι άκρως προβληματική και με παρατεταμένο μεταβατικό στάδιο η πορεία από τον ανώνυμο στον ημιεπώνυμο και τελικά στον επώνυμο δημιουργό.

Δημοφιλέστατες παραδοσιακές μελωδίες, νησιωτικές και της Κρήτης (για να μη μιλήσουμε για την άλλη Βαλκανική) μπολιάζουν το σύγχρονο ελληνικό τραγούδι. Δε μιλάμε για επιρροές αλλά για άσματα καθαρού κρητικού ύφους και θεματογραφίας.

Μια παρέα νέων που κατάγονται από την Κρήτη εμπνέονται από τη μουσική του νησιού και την αποδίδουν με τα προσωπικά τους εκφραστικά μέσα. Ταυτόχρονα, καταθέτουν τις δικές τους συνθέσεις βασισμένες στην παραδοσιακή μουσική της ιδιαίτερης πατρίδας τους.

Ο λόγος για το συγκρότημα "Παλαιινά Σεφέρια" (Παλιές εποχές) που, με τον πρώτο τους -ομώνυμο- δίσκο που κυκλοφόρησαν τον Νοέμβριο του '97, καταθέτουν τη δική τους πρόταση "για το πώς θα ήθελαν να ακούνε την κρητική μουσική σήμερα".

Ο Ζαχαρίας Σπυριδάκης, ο Κάρολος Κουκλάκης, η Ειρήνη Δερέμπεη και η Αγγελική Ξεκαλάκη περιλαμβάνουν στο δίσκο τους πέντε τραγούδια που έγιναν γνωστά κι αγαπητά από τη δισκογραφία του Μεσοπολέμου και αποδόθηκαν από διακεκριμένους μουσικούς της εποχής:

Σ. Φουσταλιέρης, Ι. Μπερνιδάκης, Χαρίλαος Πιπεράκης κ.ά. Παράλληλα, περιλαμβάνονται οκτώ κομμάτια τους που βασίζονται σε παραδοσιακά πρότυπα, μας θυμίζουν ότι η παραδοσιακή μουσική εξακολουθεί να είναι ένας ζωντανός οργανισμός και ότι μπορεί ν' αποτελέσει πηγή έμπνευσης για τη σύγχρονη δημιουργία. Ένα απ' αυτά μάλιστα, το "Εποστειρώξαν τα νερά", βραβεύτηκε στο Δεύτερο Φεστιβάλ Κρητικής Μουσικής και Τραγουδιού το 1993. Ακούγονται παραδοσιακά όργανα της Κρήτης: λύρα, λαούτο, μπουλγαρί, σφυροχάμπιολο (σουραύλι) αλλά και όργανα της Ανατολής: ούτι, πολίτικο λαούτο, μπεντίρ κ.λπ. Κοινός παρονομαστής σ' όλα τα κομμάτια οι μεστές μαντινάδες (δεκαπεντασύλλαβα δίστιχα) που υπογράφονται από τον παπα-Στεφανή Νίκα και το Θεόδωρο Ρηγινιώτη.

Μια ποιοτική πρόταση στο χώρο της σύγχρονης κρητικής μουσικής, με ευαισθησία, γνώση και σεβασμό στο ύφος και το ήθος της παράδοσης του νησιού. Ένας δίσκος που οι δημιουργοί του κρατούν τις αποστάσεις τους από τις Σειρήνες των... σκυλοκρητικών σουξέ!...

Περιεχόμενα:

01 ΣΚΟΠΟΣ TΣ' ΑΝΑΤΟΛΗΣ

02 ΜΑΛΑΞΙΑΝΟΣ ΣΥΡΤΟΣ

03 ΜΠΡΟΥΣΚΟ

04 ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΙ

05 ΧΑΡΑΥΓΗ

06 ΣΕΛΙΝΙΟΤΙΚΟΣ ΤΟΥ ΧΑΡΙΛΑΟΥ

07 ΕΠΟΣΤΕΙΡΟΞΑ ΝΤΑ ΝΕΡΑ

08 TΣ' ΑΓΓΕΛΙΚΗΣ

09 ΣΥΡΤΟΣ ΤΣΙ ΝΥΧΤΑΣ

10 ΤΟ ΜΕΡΑΚΛΙΔΙΚΟ ΠΟΥΛΙ

11 ΧΡΥΣΟ ΠΟΥΛΙ ΤΣΙ ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ

12 ΝΑΝΑΡΙΣΜΑ

13 ΧΑΡΟΖΕΥΚΙ

Download link:

http://rapidshare.com/files/149921034/Palaiina_Seferia.part1.rar part-1

http://rapidshare.com/files/149923822/Palaiina_Seferia.part2.rar part-2

"Ρεμπέτικα στις 45 Στροφές" - Διάφοροι Ερμηνευτές

Έχει επικρατήσει να λέμε οτι το ρεμπέτικο "πέθανε" στις αρχές της δεκαετίας του '50.
Το λέμε γιατί τότε εμφανίστηκε με σαρωτική ορμή το λαϊκό του Καζαντζίδη και άλλων αξιόλογων ερμηνευτών, που επισκίασε τα άλλα ειδη.
Όμως πολλοί από τους δημιουργούς και ερμηνευτές του ρεμπέτικου δεν ήταν τότε καν μεσηλικες και συνέχισαν να γράφουν και να ερμηνεύουν τραγούδια, έστω κι αν δεν ήταν στην πρώτη γραμμή της δημοτικότητας. Επιπλέον εμφανίστηκαν στο προσκήνιο και νεότεροι δημιουργοί που έγραψαν πάνω στο ύφος που αποκαλούμε ρεμπέτικο.
Είναι σημαντικό να θυμηθούμε ότι στις αρχές του '60 ξανάρχισε να ηχογραφεί ο Βαμβακάρης, χαρίζοντάς μας καταπληκτικά τραγούδια σε πρώτη εκτέλεση, όπως είναι "Τα ματόκλαδά σου" ή το "Ήθελα να σ' αντάμωνα", ένα τραγούδι που αποτέλεσε το έναυσμα για να ανακαλύψουν πολλοί νέοι φιλόμουσοι το ρεμπέτικο, στα τέλη της δεκαετίας του '60.
Αρκετά από τα τραγούδια ρεμπέτικου ύφους, που ηχογραφήθηκαν στη δεκαετία του '60 τα ερμήνευσαν νεότεροι τραγουδιστές και τα έπαιζαν με τους "όρους" της τότε εποχής, χρησιμοποιώντας λ.χ. ντραμς, ηλεκτρικές κιθάρες και ηλεκτρικά μπουζούκια. Αποτέλεσμα ήταν πολλά ωραία τραγουδια, λόγο αυτών των εξωτερικών χαρακτηριστικών των εκτελέσεων, να πάρουν τη ρετσινιά του "σκυλάδικου", παρά το γεγονός ότι η μουσική δομή τους ήταν πολύ κοντά στη δομή των αυθεντικών ρεμπέτικων της κλασικής περιόδου.
Στα δέκα τραγούδια αυτού του cd θα βρείτε τέτοια χαρακτηριστικά και θα ακούσετε κι έναν αμανέ ("Η ζωή τα νειάτα μου παιδεύει") του Ταλιούρη, που τον συνοδεύει με το υπέροχο παίξιμό του στο κλαρίνο, ο αείμνηστος μεγάλος μουσικός Βασ. Σαλλέας, που έχει σφραγίσει με τα παιξίματά του πάρα πολλά λαϊκά τραγούδια. Επίσης αξίζει να επισημανθεί το παίξιμο του μπουζουξή Μάρκου Μιχαλά στο ''Αναστενάζει ο γεντή κουλές''.
Καλή σας ακρόαση!


10 Πρώτες εκτελέσεις αυθεντικών λαϊκών τραγουδιών του '60
1. ΒΟΛΙΩΤΙΣΣΑ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ
2. ΠΡΩΤΟΒΡΟΧΗ
3. ΤΟΝ ΠΕΡΙΚΛΗ ΧΤΥΠΗΣΑΝΕ
4. ΤΟ ΒΑΡΔΑΚΕΙΟ
5. ΠΑΣΤΟΥΡΜΑΣ
6. Η ΤΑΒΕΡΝΑ
7. ΑΝΑΣΤΕΝΑΖΕΙ Ο ΓΕΝΤΗ ΚΟΥΛΕΣ
8. ΤΟ ΠΑΛΑΜΗΔΙ
9. ΚΑΤΣΕ ΦΡΟΝΙΜΑ ΜΑΡΙΚΑ
10. Η ΖΩΗ ΤΑ ΝΕΙΑΤΑ ΜΟΥ ΠΑΙΔΕΥΕΙ

"Clapton" - Eric Clapton

Στις 28 Σεπτεμβρίου 2010, κυκλοφορήσε το καινούργιο album του Eric Clapton που φέρει για τίτλο το επώνυμο του μουσικού.
Στην 19η solo δισκογραφική του δουλειά, ο κιθαρίστας συνεργάζεται μεταξύ άλλων με την Sheryl Crow, τον J.J. Cale, τον τρομπετίστα της jazz Wynton Marsalis, τον Allen Toussaint, τον κιθαρίστα των Allman Brothers Band Derek Trucks και τέλος, με τον παλιό του φίλο και συνεργάτη από την εποχή των Blind Faith, τον Steve Winwood.
Ο δίσκος περιλαμβάνει 14 τραγούδια ενώ την παραγωγή έχει αναλάβει ο ίδιος ο Clapton μαζί με τον επί χρόνια συνεργάτη του, Doyle Bramhall II.
«Είναι μια συλλογή με τραγούδια που δεν ήταν πραγματικά μέσα στον χάρτη και μου αρέσει πολύ σαν ιδέα. Αυτός ο δίσκος αποτελεί μια έκπληξη για μένα και νομίζω ότι το ίδιο θα ισχύσει και για το κοινό μου», λέει ο Clapton.
Ο προηγούμενος προσωπικός δίσκος του Eric Clapton ‘Back Home’ είχε κυκλοφορήσει το 2005 και είχε φθάσει στην 13η θέση του Billboard 200.


Περιεχόμενα:
1. "Travelin' Alone"
2. "Rocking Chair"
3. "River Runs Deep"
4. "Judgment Day"
5. "How Deep Is the Ocean"
6. "My Very Good Friend the Milkman"
7. "Can't Hold Out Much Longer"
8. "That's No Way to Get Along"
9. "Everything Will Be Alright"
10. "Diamonds Made from Rain"
11. "When Somebody Thinks You're Wonderful"
12. "Hard Times Blues"
13. "Run Back to Your Side"
14. "Autumn Leaves"

"Από τα πολλά φαρμάκια" - Στέλιος Καζαντζίδης

Το CD αυτό περιλαμβάνει 10 από τα πρώτα τραγούδια που ηχογράφησε ο Στέλιος Καζαντζίδης σε δίσκους 78 στροφών.
Όπως βλέπετε πιο κάτω, από τη λίστα, αποφέγονται οι μεγάλες επιτυχίες (όπως είναι λόγου χάρη η μνημειώδης εκτέλεση στο «Ένας μάγκας στο Βοτανικό» ή το «Δεν θέλω το κακό σου», που του άνοιξε τη μεγάλη λεωφόρο της επιτυχίας) αλλά στο δισκάκι υπάρχουν κάποια δυσεύρετα τραγούδια ή κάποια άλλα που δεν έχουν επανεκδοθεί ποτέ.
Ο Καζαντζίδης - όπως φαίνεται κι απ' αυτά, τα πρώτα του τραγούδια - υπήρξε γνήσιο παιδί του ρεμπέτικου τραγουδιού, αλλά είχε τη δύναμη, το σθένος την διορατικότητα και την ευαισθησία να το ανατρέψει. Κάποιες φορές, τίποτα δεν μπορεί να επιβιώσει αν δεν αλλάξει. Ο Καζαντζίδης (με την συνδρομή πολύ σπουδαίων συνεργατών, όπως ήταν ο Παπάϊωάννου, ο Μητσάκης ο Τσιτσάνης, ο Καραπατάκης ο Χρυσίνης ο Κλουβάτος, ο Κολοκοτρώνης, ο Δερβενιώτης και αρκετοί άλλοι) έκανε την αλλαγή. Γιατί ήταν - και έπρεπε να είναι - ειλικρινής με τον εαυτό του, αληθινός με τους ακροατές του, τίμιος με το μουσικοποιητικό υλικό της εποχής του. Με άλλα λόγια, ήταν όχι μόνο ένας προικισμένος, αλλά και ένας αυθεντικός καλλιτέχνης.
Στα τραγούδια του της πρώτης περιόδου, υπάρχει ήδη το ύφος που καθόρισε όλη την πορεία του. Υπάρχει το παράπονο, το κλάμα, το φαρμάκι για μια Ελλάδα γεμάτη πληγές βάσανα, φτώχεια. Αυτή την Ελλάδα εξέφρασε ο Καζαντζίδης μέχρι τέλους. Ήταν κι ο ίδιος ένας άνθρωπος φαρμακωμένος, που ταυτίστηκε με τα τραγούδια του, ακόμη κι όταν γνώρισε την επιτυχία και κέρδισε χρήματα.
Πιστεύω πως όσοι δεν μπορούν να παρηγορηθούν και να χαρούν ακούγοντας αυτά τα απαισιόδοξα, αλλά αληθινά τραγούδια του Στέλιου, δικαίως δεν μπορούν να καταλάβουν τον Καζαντζίδη. Ούτε κι εμάς, τους θαυμαστές του. Που από την ψεύτικη γκλαμουριά, προτιμάμε την δυσάρεστη, αλλά λυτρωτική αλήθεια, που κάποιοι απερίσκεπτα αποκαλούν «κλάψα» και «μιζέρια».

Περιεχόμενα:
1. ΑΠΟ ΤΑ ΠΟΛΛΑ ΦΑΡΜΑΚΙΑ
2. ΞΕΣΠΑΕΙ Η ΜΠΟΡΑ
3. ΤΗΣ ΒΡΟΧΟΥΛΑΣ ΤΟ ΝΕΡΑΚΙ
4. ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΗΡΘΕ ΝΑ ΜΕ ΔΕΙ
5. ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΘΑ ΠΕΣΩ
6. ΜΕ ΤΙ ΚΑΡΔΙΑ, ΜΕ ΤΙ ΨΥΧΗ
7. ΣΤΗΝ ΨΑΘΑ ΘΑ ΠΕΘΑΝΩ
8. ΖΩΗ ΕΙΝ' ΑΥΤΗ ΖΩΪΤΣΑ ΜΟΥ
9. ΚΑΘΕΝΑΣ ΜΕ ΤΟΝ ΠΟΝΟ ΤΟΥ
10. ΤΟ ΚΛΑΜΑ ΤΗΣ ΠΕΝΙΑΣ

Δρόμος - "Ένα Ταξίδι" (Νίκου Αργυρόπουλου)

Ο Νίκος Αργυρόπουλος είναι ένας άνθρωπος που αγαπάει με όλη τη δύναμη της ψυχής του το καλό ρεμπέτικο τραγούδι.
Το βιογραφικό του μαρτυράει αυτή του την αγάπη, αφού στο παρελθόν έχει αποδείξει με όλους τους τρόπους πως για αυτόν καλλιτέχνες σαν τον Μάρκο Βαμβακάρη και τον Βασίλη Τσιτσάνη κατέχουν πολύ υψηλή θέση στην καρδιά του. Όσοι είχαν την ευκαιρία να παραβρεθούν έστω για μία φορά στη «Φραγκοσυριανή» στα Εξάρχεια, ενός ιστορικού παταριού του οποίου ο Αργυρόπουλος ήταν ιδιοκτήτης, θα θυμούνται την ευλάβεια με την οποία παρουσιαζόταν τραγούδια αυτού του ύφους…
Επιστρέφοντας στο 2010 και όντας πλέον μόνιμος κάτοικος της Θάσου, ο Νίκος Αργυρόπουλος συνεργάζεται με το συγκρότημα Μπουζουκιών Δρόμος μέσα από το cd με γενικό τίτλο «Ένα ταξίδι….». Και πραγματικά, ακούγοντας κανείς τα τραγούδια αυτά ταξιδεύει ανάμεσα στον έρωτα και την πραγματικότητα, χωρίς, όμως, να αισθάνεται ότι όλα αυτά είναι κάτι ξένο.
Είναι ο τρίτος δίσκος για το Συγκρότημα Μπουζουκιών Δρόμος μετά τον ομότιτλο πρώτο (2004) και τον ζωντανό "Ένα τραγούδι για την Κοκκινιά" (2007). Αυτή τη φορά με τραγούδια του Νίκου Αργυρόπουλου, «τραγούδια όμορφα, χάρη στην απλότητα τους και το γεμάτο στίχο τους, έτσι που να μη χρειάζονται για να αναδειχθούν, διάφορα ενορχηστρωτικά ‘φτιασίδια’, απλώς ένα λιτό αρμονικό ντύσιμο» –όπως σημειώνει στην έκδοση ο Νώε Ζαφειρίδης. Όπου το βάρος δίνεται –ως οφείλει– εκεί που δινόταν πάντα στο λαϊκό τραγούδι από την εποχή της γέννησης και των πιο λαμπρών σελίδων της ιστορίας του: στο κέντημα της πενιάς, στο παιχνίδι και το διάλογο ανάμεσα στα όργανα με τον άμεσο στίχο, για να καταλήξει στις ανεπιτήδευτες ερμηνείες από καρδιάς.
Με ένα ταξίδι α-λα-παλαιά λοιπόν, μέσα από μελωδίες που γράφτηκαν από μπουζουξή για να παιχτούν από μπουζούκια, ο Δρόμος συνεχίζει στο λαϊκό τραγούδι, αλλά και το λαϊκό τραγούδι συνεχίζει το δρόμο του...

Περιεχόμενα:
1. Τ' αράπικά σου μάτια / Γρηγόρης Βασίλας
2. Τι τράβηξα στα χέρια σου / Νώε Ζαφειρίδης
3. Δε με προσέχεις / Σοφία Εμφιετζή
4. Σβήνουνε τ' άστρα / Αντώνης Αινίτης
5. Δε θέλω να σε ξαναδώ / Νώε Ζαφειρίδης
6. Σκερτσόζα / Αντώνης Αινίτης
7. Εσύ κι η ομορφιά σου / Νώε Ζαφειρίδης
8. Το ποτήρι / Αντώνης Αινίτης
9. Ο ψαράς ο μόρτης / Σοφία Εμφιετζή
10. Χαμηλοβλεπούσα / Γρηγόρης Βασίλας
11. Ένα ταξίδι / Σοφία Εμφιετζή
12. Τα χελιδόνια / Αντώνης Αινίτης
13. Με παρατάς / Ορχηστρικό

"Παίξε Χιώτη μπουζουκάκι" - Μανώλης Χιώτης

Τα τραγούδια αυτού του CD περιλαμβάνει παλιές άγνωστες ηχογραφήσεις του Μανώλη Χιώτη που δεν έχουν ως τώρα περιληφθεί σε δίσκους 33 στροφών, ούτε και σε CD. Aντιπροσωπεύουν την πρώτη δημιουργική περίοδο του συνθέτη (σε όλα παίζει τρίχορδο μπουζούκι) και δείχνουν - από τα πρώτα χρόνια της πορείας του - την μεγάλη του δεξιοτεχνία και εκφραστικότητα στο μπουζούκι. Ταυτόχρονα δείχνουν τις ρεμπέτικες καταβολές του, αλλά και το φλερτ που είχε ανέκαθεν με το ελαφρό τραγούδι. Τα τραγούδια είναι θαυμάσια και τα ερμηνεύουν μερικές από τις ωραιότερες φωνές της εποχής εκείνης. Η Μαρίκα Νίνου, η Στέλλα Χασκήλ, ο Θανάσης Ευγενικός, ο Τάκης Μπίνης, η Θέκλα Λαζαρίδου, η Ζωή Νάχη, αλλά και άλλοι λιγότερο γνωστοί τραγουδιστές.
Αξίζει να σημειώσουμε ότι στο CD περιέχεται και ένα από τα δύο τραγούδια που πρωτοηχογράφησε η Μαρίκα Νίνου το 1948. Είναι το "Ώρες σε κρυφοκοιτάζω", που κυκλοφόρησε σε δίσκο μαζί με το "Θα σου πω το μυστικό μου". Και τα δύο αυτά τραγούδια είναι του Χιώτη.Την επεξεργασία του ηχητικού υλικού - που δεν ήταν σε πολύ καλή κατάσταση - έκανε ο συνθέτης και τεχνικός ήχου Μιχάλης Νικολούδης.

Περιεχόμενα:
1. ΔΕΝ ΠΑΩ ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ ΑΠΟΨΕ
2. ΠΑΡΑΞΕΝΗ ΚΟΠΕΛΑ
3. ΩΡΕΣ ΣΕ ΚΡΥΦΟΚΟΙΤΑΖΩ
4. ΜΗ ΧΤΥΠΑΣ Σ' ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΠΙΤΙ
5. ΝΑ ΦΥΓΕΙ Η ΑΦΙΛΟΤΙΜΗ
6. ΤΙ ΤΟ ΣΚΕΦΤΕΣΑΙ ΑΚΟΜΑ
7. ΤΩΡΑ ΠΟΥ Σ' ΕΧΩ ΑΓΚΑΛΙΑ
8. ΔΕΝ ΒΑΡΙΕΣΑΙ
9. ΕΧΑΣΑ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΑ ΩΡΑΙΑ
10. ΔΕΝ ΜΟΥ ΓΟΥΣΤΑΡΕΙΣ
11. ΜΑΖΙ ΣΟΥ ΞΕΜΥΑΛΙΣΤΗΚΑ
12. ΠΙΟ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΖΑΝΕΙΟ

"Ψεύτη Ντουνιά" - Απόστολος Χατζηχρήστος

Ένας πολύ σημαντικός συνθέτης του ρεμπέτικου, μπουζουξής και τραγουδιστής, ο Απόστολος Χατζηχρήστος, έχει συνθέσει μερικά από τα πιο συγκλονιστικά ελληνικά τραγούδια.

Το σύνολο του έργου του δεν ξεπερνάει τα 90 κομμάτια, τα περισσότερα από τα οποία είναι πασίγνωστα στο κοινό και εξακολουθούν να παίζονται και να ακούγονται από τους φίλους του λαϊκού μας τραγουδιού. Στο CD αυτό, που συνοδεύει το τεύχος 21 του περιοδικού «Λαϊκό Τραγούδι», θα ακούσετε ορισμένα που δεν έχουν επανεκδοθεί ή είναι σπάνια. Είναι ωστόσο το ίδιο ωραία, εμπνευσμένα και αληθινά με τα πιο γνωστά του.
Ο Χατζηχρήστος γεννήθηκε στη Σμύρνη το 1906 και πέθανε στην Αθήνα το 1959. Στην Ελλάδα ήρθε το 1922. Πρωτοεμφανίσθηκε επαγγελματικά το 1933 και εξέδωσε το πρώτο του τραγούδι το 1938.

Περιεχόμενα:
1. ΜΑΝΑ ΜΟΥ ΤΑ ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ ΜΟΥ
2. ΚΥΒΕΡΝΗΣΕ ΤΑ ΒΗΜΑΤΑ ΜΟΥ
3. ΕΛΑ ΔΩΣΕ
4. ΨΕΥΤΗ ΝΤΟΥΝΙΑ
5. ΠΑΡΑΠΟΝΙΑΡΙΚΟ ΜΟΥ
6. ΩΪΝΤΕ ΜΠΡΕ
7. ΣΚΑΛΑ ΤΗ ΣΚΑΛΑ ΘΆΝΕΒΩ
8. ΜΕ ΠΛΑΝΕΨΑΝ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ
9. Ο ΑΛΗΤΗΣ ΤΡΑΓΟΥΔΑ
10. ΑΛΛΕΓΚΡΟ Σόλο μπουζούκι

"Πόνεσα Μες' Στην Καρδιά" - Μαρίκα Νίνου

Υπάρχουν κάποια πράγματα και κάποιες αξίες που έχουν θεμελιώδη βαρύτητα!

Μαρίκα Νίνου - 1922-1957 (Ευαγγελία Αταμιάν, το πατρικό της). Ένας μοιραίος άνθρωπος, όχι μια γυναίκα της μοίρας. Δεν την πήγαινε η μοίρα όπου ήθελε.

Ήταν μια γυναίκα που μπορούσε να διαχειριστεί την μοίρα της. Είχε μια αξιοσύνη, ένα τσαγανό. Μια γυναίκα που συμφιλιώθηκε με την μοίρα της.

Έζησε μια μικρή, πικρή ζωή με τεράστια φλόγα. Ένα κορίτσι που τραγούδησε 7-8 χρόνια. Είχε τον χρόνο των πουλιών με ένταση και πυκνότητα.

Μια τεράστια φλέβα. Μια φωνή-φαινόμενο. Τι να πεις; Δεν αξιολογείται. Είχε ένα τεράστιο χάρισμα που ήξερε να διαχειρίζεται.

Πρωτοηχογράφησε το 1948 με τον Μ. Χιώτη και τον Γ. Παπαϊωάννου. Όμως άφησε εποχή η συνεργασία της με τον Β. Τσιτσάνη, τόσο στα κέντρα, όσο και στην δισκογραφία.

Η φωνή της έχει καταγραφεί σε περισσότερα από 100 τραγούδια!

Έφυγε από την ζωή τον Φεβρουάριο του '57 σε ηλικία μόλις 35 χρονών...

Περιεχόμενα:

1. Ώρες σε κρυφοκυτάζω (Μαν. Χιώτη 1948)

2. Λόγια ανταλλάξαμε βαριά (Μαρίκα Νίνου 1955)

3. Την πιο ωραία μου ζωή (Βασ. Τσιτσάνη 1951)

4. Κατεργάρα (Μαρίκα Νίνου 1949)

5. Το δέκα το καλό (Ι. Τατασόπουλου - Ν. Ρούτσου 1950)

6. Εφώτισε η χαραυγή (Χ. Ταμβάκη 1950)

7. Μάχαιρα έδωσες (Γ. Λαύκα 1954)

8. Το πεζοδρόμιο (Ι. Τατασόπουλου - Ν. Ρούτσου 1950)

9. Πόνεσα μεσ' στην καρδιά (Γερ. Κλουβάτου 1951)

10. Νύφη εγώ στην εκκλησιά (Μαρίκα Νίνου 1955)

"Musique de la Grѐce Continentale" - Christos Zotos & Ioanna Anghelou

Χρήστος Ζώτος, ο ¨πατριάρχης¨ και δάσκαλος του στεριανού λαούτου.

Γεννήθηκε το 1937 στην Κανδήλα Αιτωλοακαρνανίας και καταγόταν από οικογένεια μουσικών.

Άρχισε να μαθαίνει βιολί στα έντεκά του χρόνια και λίγο αργότερα άρχισε να παίζει λαούτο. Μαθήτευσε κοντά στον Γεράσιμο Λάλο και κατόπιν συνεργάστηκε με τον Βασίλη Σαλέα και το Βασίλη Σούκα, ενώ αργότερα συνέχισε να παίζει κυρίως στην Ήπειρο και Αιτωλοακαρνανία αλλά και στην υπόλοιπη Ελλάδα.

Διέκοψε την ενασχόλησή του με τη μουσική από το 1969, όταν έφυγε μετανάστης στον Καναδά, έως το 1982. Με την επιστροφή του ξεκίνησε ξανά τις εμφανίσεις, ενώ ηχογράφησε και για την Ελληνική Ραδιοφωνία. Ίδρυσε δική του σχολή λαούτου και λαϊκής μουσικής στην Αθήνα, ενώ τελευταία διδάσκει στο Τμήμα Λαϊκής και Παραδοσιακής Μουσικής του ΤΕΙ

Ηπείρου.

Ηχογραφεί ακατάπαυστα, παίζει σε λαϊκά κέντρα, σε πανηγύρια, σε γάμους, στα αστικά κέντρα και στην ύπαιθρο, με τους μεγαλύτερους πάντα σολίστες. Θα ακολουθήσουν συμμετοχές σε μεγάλες διεθνείς μουσικές συναντήσεις του εσωτερικού και του εξωτερικού. Πλάι σε μεγάλους λαϊκούς μουσικούς της Ανατολής, όπως ο διάσημος Ιρακινός δεξιοτέχνης στο ούτι Μουνίρ Μπασίρ, ο Ζώτος θα εκπροσωπήσει επάξια όχι μόνο την ελληνική παραδοσιακή μουσική, αλλά και ένα παραγνωρισμένο όργανο, που στα χέρια του θα γνωρίσει νέες δόξες.

Στο δισκάκι αυτό τον ακούμε ντουέτο με μια άλλη έξοχη λαουτίστρια, την Ιωάννα Αγκέλου.

Περιεχόμενα:

1. Odysseas Androutsos

2. O Mais

3. Neratzoula

4. Improvisation

5. Ti echis kaimene platane

6. Sti messi sta Kalavrita

7. Apo micros orfanepsa

8. Chimariotiko

9. Pos lambi o ilios tou mayou (I Kolokotronei)

10. Amanes

"Γιάννης Παπαϊωάννου" - Διάφοροι ερμηνευτές

Ο Γιάννης Παπαϊωάννου ήταν συνθέτης και μουσικός του λαϊκού ρεμπέτικου τραγουδιού.

Γεννήθηκε στις 18 Ιανουαρίου του 1914 στην Κίο της Μικράς Ασίας. Υπήρξε κουμπάρος του Βασίλη Τσιτσάνη.

Πρωτοεμφανίσθηκε επαγγελματικά δίπλα στους Μάρκο Βαμβακάρη και Στέλιο Κερομύτη το 1937. Πρώτο του τραγούδι ήταν η "Φαληριώτισσα" που κυκλοφόρησε σε δίσκο και είχε τεράστια επιτυχία. Ακολούθησαν πλήθος άλλων μεταξύ των όποίων και είναι τα: Καπετάν Αντρέας Ζέπος, Μοδιστρούλα, Βαδίζω και παραμιλώ, Πριν το χάραμα, Σβήσε το φως να κοιμηθούμε, κ.ά.

Γενικά τα τραγούδια του Γ. Παπαϊωάννου χαρακτηρίζονται από ένα κράμα καντάδας, μπάλου και μικρασιάτικων ακουσμάτων. Θεωρείται ο πρώτος, στο λαϊκό ρεμπέτικο τραγούδι, που χρησιμοποίησε στις ηχογραφήσεις του το λεγόμενο "πρίμο σεκόντο" (διφωνία).

Ο Γιάννης Παπαϊωάννου ήταν ο πρώτος Έλληνας λαϊκός συνθέτης που ταξίδεψε στην Αμερική, το 1953, για να τραγουδήσει στους εκεί απόδημους Έλληνες. Μετά την επιστροφή του έμεινε μόνιμος συνεργάτης του Βασίλη Τσιτσάνη. Στο χώρο του είχε το παρατσούκλι "Ψηλός" ή "Πατσάς".

Η ζωή και η ιστορία του Γιάννη Παπαϊωάνου είναι η μαρτυρία ενός γνήσιου λαϊκού καλλιτέχνη, ενός βάρδου της ψυχής.

Στην πολύχρονη καριέρα του πέρασε μέσα από φωτιά και σίδηρο. Είδε εποχές δύσκολες, όχι μόνο για μουσικούς, αλλά για την Ελλάδα ολόκληρη: μικρασιατική καταστροφή, πείνα, φτώχεια, δυο παγκόσμιοι πόλεμοι, ένας εμφύλιος, κατοχή, δυο δικτατορίες, ξενιτιά. "τριανταπεντε χρόνια στο πάλκο, μέσα στη νύχτα, στη βρωμιά, που έχεις να κάνεις με κάθε καρυδιάς καρύδι, από ανθρώπους του σχοινιού και του παλουκιού μέχρι μορφωμένους λεφτάδες και βάλε, "είδα τόσα και έζησα τόσα που δεν φτάνει όλο το χαρτί του κόσμου για να γραφτούνε", λεει ο ίδιος στην αυτογραφία του ντόμπρα και σταράτα. Πάνω στο πάλκο, μέσα στην νύχτα, ο Γιάννης Παπαϊωαννου αποτύπωσε στα τραγούδια του τις χαρές, τις λύπες, τους καημούς και τα σκιρτήματα του ελληνικού λαού, δίνοντας μια ολόκληρη ζωή σε αυτό που ονομάζεται ελληνικό τραγούδι.

Πέθανε στην Αθήνα στις 3 Αυγούστου του 1972 σε τροχαίο δυστύχημα.

Περιεχόμενα:

1. ΟΤΑΝ ΔΩ ΤΑ ΔΥΟ ΣΟΥ ΜΑΤΙΑ / Γιάννης Παπαϊωάννου - 1937

2. Ο ΚΑΨΟΥΡΗΣ / Οδ. Μοσχονάς - Στελλάκης Περπινιάδης - 1947

3. ΦΟΒΑΜΑΙ ΜΗΝ ΣΕ ΧΑΣΩ / Σωτ. Μπέλλου - 1950

4. ΑΣΕ ΜΕ ΑΣΕ ΜΕ / Σωτ. Μπέλλου - 1948

5. ΤΑ ΜΑΥΡΑ ΡΟΥΧΑ / Γιάννης Παπαϊωάννου - Ρένα Ντάλια

6. ΚΑΝΕ ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ / Σωτ. Μπέλλου - Στελλάκης Περπινιάδης - 1948

7. ΑΝΟΙΞΕ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΩ / Σωτ. Μπέλλου - Στελλάκης Περπινιάδης - 1948

8. ΤΟ 'ΦΑΓΕΣ ΤΟ ΠΑΙΔΙ / Μαρίκα Νίνου - Στελλάκης Περπινιάδης - 1948

9. ΒΑΓΓΕΛΙΤΣΑ / Στράτος Παγιουμτζής - Στελλάκης Περπινιάδης - 1939

10. ΠΕΝΤΕ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΟΝ ΑΔΗ / Οδ. Μοσχονάς - 1947

11. ΓΙΑ ΧΑΜΠΙΜΠΙ / Οδ. Μοσχονάς - Στελλάκης Περπινιάδης - 1946

12. ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΤΟ ΚΑΚΟ ΣΟΥ [Οι βαλίτσες] / Στέλιος Καζαντζίδης - 1952

13. ΦΑΛΗΡΙΩΤΙΣΣΑ / Στράτος Παγιουμτζής & Πάνος Χρυσίνης - 1937

14. ΒΛΕΠΕ ΑΚΟΥ ΜΗ ΜΙΛΑΣ / Αθ. Ευγενικός - Οδ. Μοσχονάς - 1951

15. ΒΑΔΙΖΩ ΚΑΙ ΠΑΡΑΜΙΛΩ / Γ. Κωνσταντινίδης - Γ. Παπαϊωάννου - 1940

16. ΠΟΥ ΜΕ ΒΡΗΚΕΣ ΠΟΥ ΣΕ ΒΡΗΚΑ / Σωτηρία Μπέλλου - Νίκος Καλλέργης - 1950

17. ΕΣΥ ΘΑ ΜΕΤΑΝΙΩΣΕΙΣ / Αθ. Ευγενικός - Οδ. Μοσχονάς - 1949

18. ΝΕΟ ΣΟΛΟ ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ / Γ. Παπαϊωάννου - 1951

19. ΑΝΟΙΧΤΑ ΠΑΙΖΕΙ Η ΣΑΡΔΕΛΛΑ / Οδυσσέας Μοσχονάς - Στελλάκης Περπινιάδης - 1948

20. Ο ΖΕΠΟΣ / Οδυσσέας Μοσχονάς - Στελλάκης Περπινιάδης - 1946

21. ΑΘΡΩΠΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ / Μαρίκα Νίνου - 1948

"Μπουζουξήδες με πυξίδες" - Βαγγέλης Κορακάκης

Ο Βαγγέλης Κορακάκης γεννήθηκε το 1961 στην Καισαριανή.
Η πρώτη του επαφή με το μπουζούκι ήρθε σε ηλικία 9 χρονών, όπου απέναντι από το πατρικό του υπήρχε ένας ξυλουργός που έφτιαχνε και μουσικά όργανα. Όπως λέει χαρακτηριστηκά και ο ίδιος : "Εγώ από μικρό παιδί ερωτεύτηκα το μπουζούκι οπτικά! Και μόνο που το έβλεπα... Ήταν μια μεγάλη μου επιθυμία να πάρω μπουζούκι. Κάποια στιγμή ο πατέρας μου μου πήρε ένα τρίχορδο μπουζούκι από την Ομόνοια. Μετά με το πέρασμα των χρόνων, έμαθα πάνω σε αυτό το μπουζούκι."
Το πρώτο του μπουζούκι, τρίχορδο, το απέκτησε σε ηλικία 11 χρονών.
Η πρώτη δισκογραφική δουλειά για το Βαγγέλη Κορακάκη έρχεται το 1985. Πρόκειται για το αποτέλεσμα της γνωριμίας του με τον στιχουργό Τάσο Σαμαρτζή, ο οποίος πήρε την πρωτοβουλία και πήγανε στον Απόστολο Καλδάρα προκειμένου να πάρουν συστάσεις. Έτσι, με παρότρυνση του στιχουργού κυκλοφόρησε από τη εταιρία LYRA, ο δίσκος "Σε στρατόπεδα και πλοία", στον οποίο ο Κορακάκης έβαλε μουσική σε 3 τραγούδια του Τάσου Σαμαρτζή. Τα συνολικά 12 τραγούδια του δίσκου ερμνηνεύτηκαν από τον Κώστα Αντωνόπουλο. Το 1988 εκδίδει, μετά από πρόταση του παραγωγού της LYRA, Άγγελου Σφακιανάκη, τον πρώτο του ουσιαστικά προσωπικό δίσκο με τίτλο, "Οι Άρχοντες".
Το 1992 έρχεται το "Μπουζουξήδες με Πυξίδες", και το 1993 το "Λαύριο" από την ανεξάρτητη εταιρία ΤΡΟΧΟΣ, τα οποία και αποτέλεσαν το πρώτο βήμα για να γίνει ο Κορακάκης "υπολογίσιμη δύναμη", κατά δήλωση των παραγωγών Αλέξη και Δημήτρη Βάκη.

Περιεχόμενα:

1. ΣΕΡΒΙΚΑΚΙ ΕΡΩΤΙΚΟ - Βαγγέλης Κορακακης

2. ΤΟ ΠΟΤΗΡΑΚΙ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ - Αφεντουλα Ραζελη

3. ΠΡΩΤΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ - Ρένα Σταμου

4. ΠΩΣ ΝΑ ΦΥΓΩ ΠΩΣ - Κώστας Μάντζιος

5. ΣΕ ΚΑΤΙ ΠΑΛΙΟΜΑΓΑΖΑ - Ρένα Στάμου

6. ΜΟΙΡΑ ΜΟΥ ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΚΛΑΨΩ - Βαγγέλης Κορακάκης

7. ΤΟ ΑΠΤΑΛΙΚΟ ΤΗΣ ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗΣ - Οργανικό

8. ΔΕ ΜΕ ΣΚΕΦΤΗΚΕΣ ΠΟΤΕ ΣΟΥ - Αφεντουλα Ραζελη

9. ΣΑΝ ΤΗΣ ΒΡΟΧΟΥΛΑΣ ΤΟ ΝΕΡΟ - Ελένη Τοαλιγοπουλου

10. ΕΓΩ ΚΙ Ο ΠΟΝΟΣ ΜΟΥ - Κωστας Μάντζιος

11. ΠΟΙΟΣ ΤΟ ΞΕΡΕΙ - Αφεντούλα Ραζέλη

12. ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ ΘΑ ΚΛΑΨΟΥΝΕ - Ρένα Στάμου

13. ΜΙΑ ΖΩΗ ΤΑ ΙΔΙΑ - Βαγγέλης Κορακάκης

"Πάρτε τα μπουζουκάκια σας" - Βασίλης Καραπατάκης (Διάφοροι ερμηνευτές)

Ο Βασίλης Καψάλης ή Καραπατάκης γεννήθηκε το 1922 στην Καρδίτσα.

Ο πατέρας του Κώστας Καψάλης, ήταν επαγγελματίας μουσικός (έπαιζε λαούτο), όπως και τα αδέρφια του Ηλίας (βιόλι) και Θανασης (κιθάρα - τραγούδι). Ο Βασίλης άρχισε να παίζει επαγγελματικά στην περιοχή του, αρχικά το όργανο του πατέρα του και αργότερα μπουζούκι (πηγαινε με τα πόδια από την Καρδίτσα στα Τρίκαλα για να το κουρντίσει ο Τσιτσάνης).

Το 1945 ήρθε στην Αθήνα και πολύ γρήγορα καθιερώθηκε στα κέντρα και στη δισκογραφία.

Η χρυσή εποχή του, είναι ανάμεσα στο 1957 και το 1963, όταν με τον Καζαντζίδη και τον Κολοκοτρώνη, έφτιαξαν μία από τις πιο δυνατές και πιο δημιουργικές παρέες που γνώρισε το λαϊκό τραγούδι.

Πέθανε στις 27 Μαρτίου του 1974 και κηδεύτηκε στο Σχιστό.

Περιεχόμενα:

1. Όταν κοιμάται ο δυστυχής

2. Η κοινωνία

3. Στο πιο όμορφο χαρέμι

4. Δεν ήταν η αγάπη μου για σένα

5. Είμαι φανταράκι

6. Ουίσκι, τζιν και φρούμελ

7. Μην κοιτάζεις το ρολόι

8. Η παλιά αγάπη

9. Θέλω γλέντι, θέλω τρέλλες

10. Τώρα που φεύγω απο τη ζωή